bloem·le·zing (de ~ (v.))

De Gehaakte Aardbei

2008-12-11T18:18:00.000+01:00

Nadat ik vrijwel de hele reis in een boek had zitten lezen viel mij te midden van een drietal vrouwen in rokjes, laarzen en minstens een achterneefje ouder dan ik zelf ben, een krant op die al die tijd al open bloot op het tafeltje heeft moeten liggen. Open en bloot op een pagina die voor de helft uit 'sexshop in Epe' bestond.
Waarvan Epe via de schrijver van het boek en diens dochter als eerste mijn aandacht trok. Daarna de sexshop. Want dat is altijd heikneuterig leuk en controversieel in de Bible Belt.
Na de eerste impuls die mij een krant in mijn handen opleverde. Dubbelgevouwen en al. Daar hou ik niet van. Bij boeken niet en bij kranten niet. Was de combinatie van gezelschap en duidelijk waarneembare titel toch wel het fijnste. Een fractie van een seconde het idee controversieel en acht te zijn. Ondanks dat het in de krant staat is het focussen alleen daar op afwijkend.

Mi Rowsu

2008-05-22T01:07:00.000+02:00

Pas. Was ik in Suriname.
Langs bij mijn mooie meisje.
Naast dat dat heel fijn was, is Suriname ook een fascinerend land. Want ondanks dat mensen overal uiteindelijk heel erg hetzelfde zijn is het toch ook anders genoeg om weer eens geinspireerd over straat en door de dag te gaan. De handelingen die je verricht hebben uiteindelijk wel hetzelfde doel en resultaat als in het meer dan bekende Nederland. Maar. Je komt er met andere middelen, in een ander tempo en langs een andere weg.
Ergens is het niet zo verwonderlijk dat dit hier volgende nummer niet is gaan vervelen aangezien het op een hoger persoonlijk, nee, prive, niveau de soundtrack voor een periode is geworden.
Meer op het eerste gezicht als ik dat niveau niet had is het bijzonder dat dit vrij eenvoudige nummer niet iets is wat ik spuugzat ben. Ondanks dat het diverse keren per dag vanuit een huis, kroeg of, meestal, auto luidruchtig op je af komt. Elke dag weer.
Een dag zonder Damaru is niet compleet.

beep-beep

2008-03-18T21:11:00.000+01:00

Terwijl ik in Heroes Hiro en Ando aanschouwde die voor het eerst met vers verworven zwaard vanop een dak in de toekomst kijken, over New York uit.
Terwijl ik dat keek realiseerde ik me dat dat de toekomst is. Dat wat ik dacht te horen maar uiteraard niet hoorde.
De toekomst klinkt als achteruit rijdende vrachtwagens op een bouwplaats.
*beep-beep*
Wederopbouw. Continue wederopbouw.

Mute

2008-02-10T20:54:00.001+01:00

Buiten hoor ik niks. Het is ook bijna zondag.
Binnen niet meer dat het zachte van mijn iMac.
Net alsof er zachtjes warm water door een radiator stroomt.

Twee, voor een straat zonder, luidruchtige jongens fietsen langs
aan de andere kant van mijn rolgordijnen en dakkapel.
Mijn rolgordijnen zijn zo oud, wanneer er fel zon er op staat
kun je korte en lange scheuren van het steeds weer op en af rollen zien.
Ongetwijfeld onderweg naar de discotheek en swingcafe een dorp verderop.
Daar ingedronken binnen schuifelen en met ranzig bier en veel aan te sluiten
in een polonaise op sneu kansloze muziek.
Met veel en gezamelijk is het.
Het individu overstijgend.
Frowned upon bij geen deelname.

Suriname

2008-02-02T14:17:00.000+01:00

Lijkt me toch een stuk fijner dan hier. Daar zijn.
Niet alleen omdat ik hier alleen ben. En daar samen zijn.
Hier schijnt dan nu wel de zon, maar de wind is koud, daar zal het 25+ zijn.
Hier gaat alles gehaast. Daar kun je maar beter goed in niets doen zijn.
Veel te warm en mooi om je dag met meer dan leven te vullen.

Waar denk je aan?

2007-12-12T18:38:00.000+01:00

Dat ik tijd verspil.
En te ver weg woon.
Ik wil niet reizen.
Ik wil fietsen!
Helemaal zelf.
Slaap zacht. (Tot morgen)
Lief.

Air

2007-11-04T20:58:00.000+01:00

Air blijft toch de ideale zondagochtendmuziek. Ook smiddags nog. Niet dat het bevorderlijk is voor je activiteit of niet-in-slaap-vallen-op-de-bank.
Het is al helemaal donker als ik voor het eerst buiten geraak. Het is al uren donker, dat ook, maar het is al vroeg donker. Van de wintertijd heb ik nog niks gemerkt. Die één á twee dagen in de week dat ik vroeg op sta en voorbij de demping van de gordijnen kom is dusdanig onregelmatig dat er geen sprake is van een gevoelsmatig significant verschil. Wat niet erg is.
Buiten ruikt het naar houten open haard vuren en zweet, of de zee is oud. Ik heb toch gedouched? Ja. Er is niemand. Wel brood in de diepvries. Het is nog vroeg maar ik heb mijn brood voor morgen al van boter en beleg voorzien. Want ik heb niks meer om nu te zien en alleen een spelletje spelen is toch ook niks, toeschouwers of medespelers maken het toch boeiend.
En voortdurend lezen is ook iets wat regelmatig met pauzes moet worden onderbroken.
Het laatste album van Okkervil River staat op. The Stage Names. De demo versie, uiteraard. Volledig uitgewerkte en geproduceerde versies van eenvoudige singer-songwriter akoestische nummers doen het vaak toch niet.

Profaan daglicht

2007-05-21T13:55:00.000+02:00

Het is nooit donker. Zeker niet in het schijnsel van de Europoort en het Westland.
Maar ook zonder deze vanuit de ruimte zichtbare wonderen van de kapitalistische geest is het nooit donker.
Tenminste. Als lichtloos de definitie van donker is.
Overdag is het de alles verzengende uitstraling van de zon welke elk detail en ieder stukje schoonheid tot in hetzelfde absurde als het profane verlicht.
Van uitlichten is geen sprake meer.
Alles vergaat tot dezelfde verblindende brij van weerkaatst zonlicht.
Maar.

Ó.

’s Nachts.
Als je ogen weer bij zijn gekomen van een urenlange niet aflatende storm van overbelichting. En het spaarzame selectieve licht van lantaarnpalen en maan de schone details van de wereld streelt en via cornea, iris en lens op de retina valt. Al waar het staafjes en kegeltjes stimuleert, of niet, welke via bipolaire cellen de ganglia van de oogzenuw aanzet tot het geleiden van informatie, met een snelheid van 8.5 megabit per seconde, aangaande diepte, kleur, vorm en intensiteit van het waargenomen licht naar de hersenen.

Dan is de wereld weer duidelijk zichtbaar en eerlijk.
Dan kan die scheur in de muur zich niet langer verschuilen tussen de verblinde witheid van het belendende stucwerk.
Dan prevaleert de zwakte, de ultieme sterkte, boven de profane schone schijn.

Infected Mushroom

2007-01-28T23:30:00.000+01:00

Ze klinken saai als eerstejaars psychologie uit leiden, zelfvermeend wereldwijze nerds met muziek voorzien van pretentieus obscure namen en een world of warcraft account. Een gezamelijk geheugen dat naar en niet verder tot de bovenbouw terug gaat.
Het zijn punkers, misschien is zij een lolita-goth.

Dishoek

2007-01-11T00:57:00.000+01:00

Suzanne! Geloof ik. Ik zat naast je. In de trein. Vandaag. Toen je op Duivendrecht voor het laatst je portemonnee zag, die dag. Je zat pas naast me in de internationale trein vanaf Schiphol, dat wel. Dus van eerder weet ik niet. Ik weet alleen van de schandalige behandeling van jou door de conductrice. Ik zat naast je. Ducktales te kijken op mijn GBA SP NES terwijl je je portemonnee zocht. En daarna zat ik Hemingway zijn For Whom the Bell Tolls te lezen terwijl je met je ouders belde om je pinpas te laten blokkeren. Van de ABN. Je woont in een container. Bij Duivendrecht. 1800.

Fuck it.

2006-12-17T02:49:00.000+01:00

Ik haat autorijden, ondanks dat het me meer vrijheid, ruimte, warmte, snelheid en privacy geeft dan het OV.
Ik haat thuis wonen, ondanks dat ik van thuis hou, en Goedereede, Goedereede is thuis.
Ik haat doelloos zijn, ondanks dat ik niet gebonden aan een sleur wil zijn.
Ik wil de hele dag achter mijn keyboard zitten zonder onderbroken worden. Ik zit er te weinig achter maar als ik er achter zit wil ik er niet van achter. Maar altijd komt er iets of iemand zich opdringen, na een uur, na twee uur, veel te vroeg. Ik wil fietsen maar het is te koud en regenachting om geen winteroutfit rijk te zijn. Verder wil ik niet zoveel. Een radio. Een kachel. Een toetsenbord of schrijfblok.
Fuck it.

Haar (enk.), Ze (enk.), Zij (enk.), Ze (mv.).

2006-10-08T21:12:00.000+02:00

Het herhaaldelijke aan het oogcontact van Haar terwijl ze met haar roltrap afdaalde verbaasde haar. Dat mijn holle open blik reactie's uitlokt tijdens het oprollen van mijn trap verbaast mij meer.
Althans, in de verveling is geen plaats voor extra aandacht. Dat is erin besloten uitgesloten. Aandacht.
Ze loopt op blote voeten. Het is ook wel een beetje warm. Ik zweet in mijn wifebeater/hemd/tanktop. Ze loopt in de trein. Deze kant op. Wellicht vindt ze zitten met schoeisel niet fijn. Ze draait de WC in. In de trein. Op blote voeten. Dat maakt niet meer uit, blijkt als ze wegloopt.
Ik ga eens schoenen kopen.
Zo dik en donkerbruin dat de leren tas die Zij op haar buik heeft eerst een naveltruitje was. Nog een blik en ik ben het vergeten. Die aanblik.

Ze roken verdoven en knijpen. Ze willen bewegen. Ze staat in het midden even van iedereen vandaan maar niet alleen, ze is net als de mooiste al de hele avond samen. Of ze nu helemaal wil of niet. Een keer oogcontact telt niet als het niet de voorbereiding is van een herhaling. Dan is het pas één.
Harig, verveelt, moe en staan we. Maar Ze willen aandacht. Ze willen opzichtig wijzend knikkend kijkend vanaf een armlengte afstand. Ze willen maar we zijn al. We gaan al. Ze gaan al. We gaan al.
Het is vier uur.

Omdat niet-stilte soms mijn deel is. I

2006-07-06T00:45:00.000+02:00

Het was al vroeg druk daar. Op donderdag. En ik had me verslapen, tot een uur of vijf. In plaats van dan al in de auto zitten. Om kwart voor acht, toen ik op de Haachtsesteenweg aankwam was er al, zogezegd, file. Hoewel het daar dan meer een rij is. Zelfs met auto's. Wat gelukkig niet wegnam dat ik dichtbij waar ik A3 op wilde kon parkeren. Om één of andere reden waren er niet zo veel auto's tot voor doorgereden, en dat vond ik niet erg. Wat ik dan wel weer minder vond was dat, naast dat ik geen campingticket in de voorverkoop had gekocht en dus een derde meer kwijt was in plaats van een kwart minder, er een rij was om A3 op te komen. Op de radio hadden ze het er al over toen ik nog op de Haachtsesteenweg stond dat er al tienduizend mensen binnen waren. #13215 hier! Het idee om niet één maar, om verder te beginnen, twee van de drie ingangen open te doen kon weer wel mijn goedkeuring wegdragen.
Van omachtuurinmijntentjeliggenentotminstenstwaalfuurdoorslapen kwam niet zoveel. Het bleef bij mijn hamer uitlenen, een negerin haar spullen op haar hoofd zien dragen en tot vijf uur in de zon liggen. Ja. Hee. Ik dacht dat het om vijf uur open ging en dat het om kwart voor vijf begon. Dus Matisyahu heb ik een beetje volledig gemist. Voor Deftones was ik wel op tijd. Wat ik daarvan maakte was: unintelligible noise.
Maar!. Om kwart over zeven was het eindelijk tijd voor Tool. Wat ik heerlijk liggend in de zon en op het gras vanaf vrij ver in de wei op heb liggen slobberen. Ze waren zijn zo lief om één van mijn ooit allerlievelingsooit te spelen. Sober. Waarbij ik dus eigenlijk op wil springen en meeblèren. Het werd liggen blijven en niet meer dan mijn linkervoet bewegen. En zachtjes zingend zweven. Hierna vond ik het hoog nodig tijd om eens mijn AC/DC trui te gaan doen. Over een Calvin Klein hemd heen aan.
Red Hot Chili Peppers! Mijn eerste gedachte live, wat aan het instrumentale intro kan gelegen hebben, een beetje, was gelijk aan die bij Stadium Arcadium. Ze hebben John Frusciante los gelaten. Jimi Hendrix in een houthakkershemd. Wat je trouwens wel kunt dragen. Anthony Kiedis nakleden staat zo, nou ja, stom gewoon. Nu is Anthony ook vooral een goede frontman, meer dan een zanger. Die mag er best eens extravagant eigenstijlvol uit zien. Net als Flea in zijn malle, eh, bodysuit. Net als in die nieuwe clip. Om mij naast de muziek hier op te vrolijken was er nog een klein, waarmee in ik op in lengte doel, meisje. Ze kon niks zo van achter mij. Natuurlijk mocht zij, als klein meisje, voor mij staan. Die ene stap na achteren overleef ik ook wel. Maar ik ga er geen gewoonte van maken, dan sta ik zó achteraan. Maar. Eh. Ja. Meisje. Ja. Nou ja, niet Meisje, die kwam pas bij Kanye, maar wel meisje. Samen met haar vriendje had ik dikke pret dat ze staande achter de mensen die eerst voor mij stonden nog steeds geen klap kon zien. Er, zogezegd, geen klap mee opgeschoten was.
En owh! John speelde, in zijn eentje, de rest was even foetsie, op zijn gitaar en stembanden 'how deep is your love'. Mighty mighty fun.
Hierna zouden de Black Eyed Peas nog komen. Niet als main act van de donderdag, ondanks dat ze afsluiter waren, RHCP was main, maar moest nog rap ergens anders heen. En ze zijn ook vast gekomen hoor. Maar daar wilde ik niet op wachten. Ik was het wachten na een kwartier zat. Ik wil Fergie helemaal niet live zien. Die plasvlek. Ik heb ze als live gezien. Ze doen alles springend.
Morgen misschien wel meer over Motel Mozaique! Eh. Rock Werchter.

She's into your system/and you know you're losing control

2006-06-23T14:22:00.000+02:00

EliZe is er weer. Ja, ik weet, dit is weken oud nieuws dat in het niet valt naast het nieuws dat vandaag op DING staat. Want owh! wat ben ík, dáár, blíj, mee. Dan zal ik vandaag ook wel de grote van de Reijt voetbal poule winnen. Eeuwige roem en zeven keer mijn inleg terug. Hoewel ik eigenlijk al de hele week op twee sta. Vorige week was dat nog één.
Into your system heet de laatste. Clipje!:

En een making off hier.

Na het stormachtige, Europeese, succes van het ronkende en bonkende Shake in 2004 kwam in 2005 een sprongetje vooruit en omhoog voor EliZe via Automatic (I'm talking to you). Hierbij schuift ook het perspectief van EliZe die haar hart/beat verliest aan knul naar knul die in control van tsjik is. Dit was de laatste en tweede keer dat de single voorzien was van een remix en clubmix. De één nog leuker fout dan de ander. Dus dat was een gemis toen later dat jaar I'm no Latino met slechts een extended edit en karaoke edit uitkwam. Terwijl iedereen het er druk over had dat ze dan altijd nog een Latina zou zijn en sowiezo geen Latino moest ik vooral aan J Lo denken. Aan Ain't it funny om precies te zijn. De clip ervan.
Maar nu met Into your system is EliZe weer helemaal EliZe zoals in Shake. De video is ook bijna van hetzelfde laken een pak. Dezelfde houterige dansjes van EliZe zelf. Maar veel inzoomen en glimlachen met zwiepend haar en wat haar moeder haar verder heeft gegeven zorgt er voor dat dat niet opvalt. Maar, owh! Live. Bij de TMF Awards in 2005 bijvoorbeeld. Of deze. Nu zijn hoge hakken ook niet echt ideaal om wild op te dansen.
Wat allemaal niet weg neemt dat ze attractive and seductive is. Heeft de abomination die Kinderen voor Kinderen is toch nog wat leuks opgeleverd. Ho! Voor ik het vergeet, het tietenmeezinglied: hellup!

Ga maar vrij

2006-06-11T23:11:00.000+02:00

En nu zou het wel eens genoeg geweest kunnen zijn. Verdulleme.

2006-05-31T13:55:00.000+02:00

Zouden er echt mensen zijn die verdulleme gebruiken? Zo'n oud zuidelijknoordbrabants of zelfs een echt brabants mannetje met een kromme rug die dan tijdens het hakken van aanmaakhout voor zijn kachel mis ploft en nog een keer zijn rug nog verder moet krommen om het blok weer op te pakken. Ik zou het wel leuk vinden. Dus laten we er van uit gaan. Het is in ieder geval een door vandale.nl goed gekeurd woord. Een bastaardvloek, volgens hullie.
Voor ik verder ga: Soms, dus als ik iets van Meisje bij Spunk lees, wil ik na wat glimlachen danwel/en goedkeurend knikken nog wel eens de comments lezen. Dat gaat dan altijd van hilarisch tot verbijsterend en het me afvragen of die mensen niks beters te doen hebben. Maar daarnaast lijkt het ook voor veel mensen een wet te zijn dat je pas leuk bent als je comments een kudde regelmatige bezoekers hebben of heeft. Ik kan daar even niet aan uit. Dat hebben of heeft. Comments wel hoor. Die zouden iets bij moeten dragen aan het bovenstaande.
Hoewel het lezen van kwaaie reacties wel leuk is. Zou het aan de andere kant ook wel fijn zijn als men een schrijfsel zou kunnen waarderen als een op zichzelf staand iets. Maar begrijpend lezen is lastig en literatuur dient niet gewaardeerd te worden. En als literatuur al wel gewaardeerd wordt wordt dat in cafés achter rookgordijnen besproken.

Klaar ben ik er mee. Met Almere. Het begint hier wat te worden.
Als voorbeeld even een rij met wat er allemaal naar de nieuwe schouwburg van Almere durft te komen: Thomas van Luyn en Mike Boddé, Maarten van Roozendaal, Egon Kracht & Marcel de Groot, Nynke Laverman, Hans Dorrestijn en Martin van Dijk, Eric Vloeimans, De Vliegende Panters, De Lama's, Amsterdam Percussion Group & Terry Bozzio (Terry, fucking, Bozzio! Terry!), Richard Groenendijk, Jan Jaap van der Wal, Golden Earring, Van Muiswinkel en Van Vleuten, Youp van 't Hek, Monty Python's Flying Circus (niet de originelen hoor, maar toch), Stef Bos, Ellen ten Damme, The Amazing Stroopwafels, Meezing Sound of Music (dan mag je dus meezingen en meer herrie maken, wil je die herrieschoppers eens een lesje leren: ga erheen en wees uitzonderlijk stil en nors), Arie en Silvester, Kim-Lian van der Meij, Ali B (die woont hier ja), Spinvis, Lebbis, Hans Liberg, Hassan's Angels, Wende Snijders, Ch!pz, Birgit Schuurman, Ara 'Prutser' Halici. En. Aan de advertentie op de achterkant te zien: Jupiler, mannen weten waarom. Ik ben er klaar mee. Ik ga hier weg, mijn huur opzeggen en mijn huisgenoten, die denken dat een wasbak vol kookresten hoort, net als het fornuis (ik eet al een jaar of twee uit mijn magnetron), dat een wc wel schoon is als je de pot vol bleek spuit (ik zit zelden in de pot, doorgaans op de wc-bril er net boven), en, bovenal, niet bestaan, niet langer maanden de internetrekening voorschieten. Ik heb het gehad met deze ontwakende stad waar godverdomme zelfs een nieuwe straatmuzikant is, een straatmuzikant die ik verdomme kan waarderen, hij kan zo naar Stars Hollow. Waar ik binnen tien minuten van mijn stoel iedere winkel die je je kan voorstellen en geen Bijenkorf is kan vinden. Waar na acht uur 's avonds iedere derde auto een politieauto is. Waar bij een beetje zon aan het einde van de middag een Antilliaanse Drumband opduikt. Waar je in het holst van de nacht door de sneeuw kunt dwalen zonder meer dan een beeld van een hond en een vrachtwagen tegen te komen. Waar je midden in de stad in alle rust rond het Weerwater kunt stiefelen. Zodra de zon weer schijnt ga ik mijn laatste loempia's eten.

Ik ben de zelfvernietigende Icarus die zweeft zonder rust.

Veronica lives!

2006-05-18T14:18:00.000+02:00

linkje
En Everwood is dus dood ja. Maar dat keek ik zelfs niet. Terwijl ik op de top van het televisieseizoen/mijn verveling toch een stuk of eh, ongeloofwaardig veel series volg. Saaie sjagerijnige karakters. En daarnaast. Het televisiebos (haha) is dus echt wel van Deadwood, fucking cocksuckers.

Waarom snapt Google wel al dat het fijn is

2006-05-18T14:07:00.000+02:00

als je de mail die je aan het typen bent om de paar seconden wordt opgeslagen, zodat je niet alles opnieuw moet typen als je browser of pc opeens de vinkentering krijgt en wegvalt, maar datzelfde niet bij je blogpostjes? Nou? Nou? Ik mag mijn emails graag binnen een minuut tikken en onder de vijf regels houden. Een blogpostje duurt doorgaans belachelijk veel langer. Deze uitzondering daar gelaten. Bfwraaah!

Give me your Dirty Love

2006-05-15T00:02:00.000+02:00

Sfeerimpressie! Hoe het ooit al eens is gegaan:

Hoewel het natuurlijk niet eerlijk is dat Dweezil gitaarles kreeg van Eddie van Halen. En och. Vast ook van Steve Vai en diens leermeester, ook wel Frank. Ook wel de man wiens hoofd op Dweezils gitaar in dit clipje staat. Wat ook wel de cover van Sheik Yerbouti is.

You're Probably Wondering Why I'm Here

2006-05-14T20:32:00.000+02:00

Morgen ben ik naar hierrechts. In de Bijlmer Bierhal.
Ja, dus. Ja, dus, ja. Dus. Ja. Daar ben ik. Dan. Morgenavond. Het dichtste wat ik ooit nog bij Frank kan komen. Of in ieder geval zijn muziek. Niet domweg covers maar live uitvoeringen van huzarenstukjes. Als het goed is.

Ik ga nog wat nagelbijten.

"A composer is a guy who goes around forcing his will on unsuspecting air molecules, often with the assistance of unsuspecting musicians."

lekker snel en prettig contact, A++

2006-05-11T12:41:00.000+02:00

Dat staat er als feedback van een verkoper over mij als koper op Ebay. Het was een NES. Datgene waar de transactie over liep.
Het klopt wel. Maar een beetje ranzig klinkt het wel. Misschien kijk ik te veel late night contactadvertenties. Die hebben ook altijd van die mooie zinnetjes. "Ik wil het verhaal zijn dat jij op maandag aan je collega's verteld." Bijvoorbeeld. En dat ik nu op diezelfde toon in mijn hoofd "voor een lekker snel en prettig contact" aan mag horen. Maar op die manier klinkt het niet meer als "reageert op emails en betaalt, vlot".
De zin die me deze week deed grijnzen stond niet op een beeldscherm maar in het echt op een busje:

somke 1
joint a
day keep de
doc awy

Nu heb ik het idee dat er meer nodig is om zo te gaan schrijven. Maar goed. Jimmy is naast 28 jaar oud te huur voor Spaanse les, schoonmaken van huizen, verven en tuinieren. Voor acht euro per uur. Maar dan in het Engels. Of Spaans, zo u wil.

NES buckle

Editors ~ All sparks

2006-04-27T16:43:00.000+02:00

You're answering questions that have not yet been asked
All sparks will burn out in the end

You burn like you're bouncing cigarettes on the road
All sparks will burn out in the end

All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out, in the end

You're casting opinions at people who need them
All sparks will burn out in the end

Well be careful angel, this life is just too long
All sparks will burn out in the end

All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out, in the end

You burn like, you're bouncing, cigarettes

All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out
All sparks will burn out, in the end.

Uit het raam hang ik. Na The Sopranos.
Mijn witte shirt, met twee van de vier knoopjes open en de mouwen opgestroopt zodat driekwart van mijn onderarmen zichtbaar is, en duitse, lichte, zonnebril maken me trots op het spoortje Italiaanse bloed dat door mijn haren en ogen vloeit.
De zon verwarmt mijn voorhoofd. Op het slecht bereikbare balkon van een huisgenoot staat een krat met in ieder geval nog één doprijk flesje.
Slecht is een smalle, schuin naar beneden aflopende, richel. Naast met schaafwonden voor de deur op een huisgenoot, met sleutels, zonder sleutels zitten wachten.
Eerst maar eens kof fie.

Wooo! I

2006-04-22T21:12:00.000+02:00

Net als vorig jaar, 2005, huppelde ik weer rond op Motel Mozaique, 2006 nu.
Net als toen ga ik niet stoppen met typen. Na de vorige zin. Of na deze.

Na vrijdag wegens wat laat vertrekken wegens, eh, laat vertrekken, naar Rotterdam te zijn gelaagvlogen was het tijd voor Motel Mozaique. Ook wel een feestje onderbroken door een zaterdagochtend die je doorbrengt met wachten. Een soort voetbalrust met commentaar van Hans Kraay senior.
Na een lange rij bij Nighttown, Adam Green trok zoveel bezoekers dat zelfs nog even kort bij Tomán binnenhuppelen geen goed idee was, aan te hebben gekeken en het hoofd te hebben geschud, stond, nee, zat, zaten, de drie meisjes van Midaircondo in de Kleine Zaal van de Schouwburg. Om met mijn afsluitende en o zo ware woorden te beginnen: "We kunnen wel naar huis. Mooier wordt het toch niet." Gezeten in feeërieke jurken van groene tule op krukjes met samplers op schoot brengen ze uiterst geconcentreerd of eerder toegewijd eraan muziek die op mij het effect heeft van een boomstam die met mijn bovenlichaam om hetzelfde stukje ruimte vecht. Maar dan op een positieve manier. Mijn torso wilde in tweeën scheuren van fijnheid. Gelukkig was mijn ribbenkast er ook nog. Niet dat mijn hoofd dat nog wist. Dat zweefde ergens met een rotgang en grijns door de muziek heen. Na een paar nummers op de krukjes stond Lisen (Rylander) voorzichtig op en sloop met sampler en snoeren naar haar tafel vol met keyboardjes & een powerbook. Even later zo ook Lisa (Nordström) en Malin (Dahlstrom). Maar dan naar hun eigen tafel. Lisen trok haar laarzen uit en betoverde me nog wat verder met haar saxofoon. Ook de diverse speelgoedjes die vanop de tafels opdoken werden behandeld alsof het muziekinstrumenten waren. En he! Dat waren het.
Na de kleine zaal verdwaasd uit te zijn gestrompeld op zoek naar koffie was de zaal bij Paavoharju al volzet maar bij Battles in de Main Hall kwamen we nog makkelijk binnen. Battles is een net alsof er vier knullen bezig zijn elkaar in een videospelletje te bestrijden. Maar dan met muziekintrumenten. En de drummer is een orang-oetan. Zijn crash-cymbal hing op een meter of twee hoogte. Maar dat belemmerde hem niet in het meppen van dat ding. Zittend.
65daysofstatic in de Basement ondernaast Battles was energiek. Een beetje als Sunn O))) maar dan met die monnikskappen afgeworpen en on speed. Dat ik pas tegen het einde van het optreden er achter kwam dat er ook een drummer aanwezig was en niet een laptop doet daar niets aan af.
Tegen twaalven vooraan bij power-trio We Are Scientists. Met die bassist die die bril die net een platte duikbril is. Of iets anders briljants. En een Snor. Wat natuurlijk leuk is. Naast een cohort aan meisjes dat uit volumptueze borst meezingt met My body is your body/I won't tell anybody/If you wanna use my body/Go for it, yeah/My body is your body/I won't tell anybody/If you wanna use my body/Go for it, yeah met mezelf. Maar het was vrij rustig daar. Ondanks dat het de band is die weer eens bevestigd dat de beste britrock uit New York komt. Wat wel gekomen zal zijn door de aanwezigheid van Mogwai even later in de grote zaal van de Schouwburg. Tegen de tijd dat ik daar aankwam was het vol. Hoewel de dringende kudde achter het touw leuk om te observeren was had het optreden van Mogwai via een monitor vrij veel weg van een Olympische afsluitingsceremonie. Een hoop herrie en lichten maar na een paar minuten heb je het wel gezien. Coldcut even later in de Main Hall zag er wat statisch uit. Van Black Dice in de Basement had ik de strekking na een poosje wel begrepen en leek het me wel wat om om drie uur in mijn bed te kunnen ploffen. Tegen de tijd dat het drie uur was en ik thuis was ik dat gelukkig al weer vergeten.

Had ik al gezegd dat Midaircondo geweldig was?

Vandaag volgens Google en mij.

2006-04-20T14:57:00.000+02:00

Voor als je je afvroeg waar dat plaatje van Google van vandaag vandaan komt en wie die Joan Miró dan wel niet mag zijn:

Vandaag is het 113 jaar geleden dat Joan Miró te voorschijn flopte. Hij was een held met een kwast. Maar ook wel met andere dingen. Hij heeft ook beelden gedaan.
Het links bijgesloten plaatje is een afbeelding van de poster van Ballet Romàntic uit 1974 die aan mijn muur hangt. De kracht van Ballet Romàntic die mij toen ik het na een keer links en twee keer rechts in zijn museumsloeg lijk een enorme moker op mijn borstkastje. Is, die is, dat, het niet alleen een aantal van de abstracte symbolen die Miró regelmatig gebruikte bevat maar ook dat de danseres in het midden, op haar rechterbeen na, tot in detail is geschilderd. Alsin: het heeft het allebei: realistich & abstract. In één schilderij wat in het onderstaande twee schilderijen van zijn gemaakt. Beiden zijn The Farmer's Wife. In de linker kun je het zien. Bij de rechter heb je wat meer tijd en verbeelding nodig.

Vrouwen van boeren hebben grote voeten.

[quote]Huishoudelijke mededeling[unquote]

2006-04-17T15:03:00.000+02:00

In navolging van het immer informatieve DING:

Volgens mijn statistieken gebruikt 52.79% Microsoft Internet Explorer. Doe dat nou niet. Wil je?

elec·tro·cutie (de ~ (v.), ~s)

2006-04-03T00:55:00.000+02:00

elec·tro·cutie (de ~ (v.), ~s)

iem. die naast Electro DJ ook een cutie is
Eva Maria

KXradio

2006-04-02T23:22:00.000+02:00

Vorige zomer ergens. Was het. Raymtzer stond op Breda Barst. En ik ook. In tegenstelling tot komende zomer was het afgelopen zomer niet in september maar begin juni.
Mijn verstand stond nog aan de bar bier af te rekenen toen ik tijdens Raymtzer zijn optreden genoeg van hem kreeg en mijn mening eens wilde gaan spuien over zijn gezeur. Maar toen was het optreden opeens afgelopen. Dus moest ik niet alleen naar voren lopen maar ook nog eens langs het podium. Dat valt allemaal niet mee als je verstand nog steeds staat af te rekenen, steeds nerveuzer staat omdat het ziet dat je steeds verder weg van je verstand vandaan aan het geraken bent. Al doende was ik dus niet als eerste in Raymtzers gezicht. En gaf de barriere van klein grut dat wel al in zijn gezicht was mijn verstand de kans, nog napuffend van een stevig sprintje, mij weer in te tomen. Maar dan sta dus opeens met niks in je handen tussen grut van rond de tien & ome Raymtzer in het midden op een stoeltje. Eh.
In mijn linkerkontzak vond ik mijn paspoort, aha! Maar toen moest ik Raymtzer er nog van overtuigen dat ik er niet mee zat of mijn paspoort nou nog geldig zou zijn of niet na zijn tag &, op mijn aandringen, de Almere-leus.
Dus. Zie foto. Mijn paspoort is niet echt geldig meer. En die mark, dat was de mark van, eh, After Forever en het is de mark van Epica. Mijn verstand lag al minstens een uur lang thuis in bed.

Maar! Ik kwam dus vanavond erop om dit eens op internet te vereeuwigen vanwege "Samenzwering", een feestje in de Stairway to Heaven te U. te ere van de eerste verjaardag van het door Rob Stenders opgezette online radiostation KXradio. Van Stenders Vroeg Op was trouwens afgelopen vrijdag de laatste uitzending op YorinFM, het is van SBS overgegaan naar RTL en RTL heeft geen zin om Rob & Fred & Co. te laten doen waar ze goed en succesvol in zijn. Ook wel: hun eigen zin. Voor mij was dat de derde keer dat Rob & Fred drastisch verhuizen danwel ermee op houden. Aangezien ze tot nu toe steeds weer ergens anders en grootser terug zijn opgedoken ben ik deze keer niet bang. En anders is KX er nog. KXradio dat een feestje gaf. En ik lag op de bank te luisteren. En wende mijn verstand aan om de popquiz te volgen. Helaas kon mijn geheugen bij de 68 fragmenten niet veel meer dan "leuk nummer! eh dinges! van dinges! eh! eh!" roepen. Maar Raymtzer was daar ook. En die komt evenals Rob en ik uit Almere.

Morgenochtend moet ik voor het eerst in jaren zonder muziek het openbaar (vervoer) in.

2006-03-20T23:31:00.000+01:00

Help.
Ik wil niet luisteren naar het nutteloze gezever buiten. Dus als iedereen even het morgenochtend alleen over l euke dingen zou kunnen hebben zou daarmee mijn dag wel gered kunnen zijn.

Oh my. Oh my. Ik wilde voor iedere letter van leuke dingen een link naar een leuk ding doen. Maar bij de eerst e zag ik al nieuws waarvan ik op mijn toeter blazend en met mijn ratel rond zwaaiend moest rondspringen.

And the other good news is that they're doing 26 new episodes of ''Futurama'' for TV and we're hammering out the deal now. The original plan was to have the DVD's first but that's no longer the case. I'm totaly jammed dude.

Greetings from the year 3000! It still sucks!

Billy

26 episodes zou zó, owh zó goddelijk zijn. Zo. Owh. Beter dan alles. Dan zou ik morgenochtend zelf zingen. Nou ja. Het theme fluiten. En het Bender fluitje doen. Ik wil verdorie.
Maar.

I'm getting different bits of info that say this news may not be the case.There IS something up Futurama project wise but but it might be the DVD's still. It's hard to keep up with things--but I'll try to do better.

Sorry,
Billy

Dat is dan weer jammer. Damn it Billy West. Niet net zo enthousiast als als als als zijn en meteen gaan roepen en mij te vroeg enthousiast maken.
Het is je vergeven hoor. Het is te begrijpelijk en je bent een belangrijk onderdeeltje van een te belangrijk iets om je niet al op voorhand alles te vergeven.

laid back

2006-03-18T23:23:00.000+01:00

Hier. Daar dus. Kwam ik terecht.
Nadat ik vanmiddag uit mijn middagdutje op de bank was ontwaakt op de klanken van Mylo's Muscle Car (Sander Kleinenberg remix) en Hot Chip's Over & Over (Naum Gabo remix). Hoewel ik eigenlijk al vanaf 't hof van commerce wakker aan het worden was. Maar vanaf Mylo en zeker, owh, zo zeker en altijd, bij Hot Chip begon mijn dansbotje te jeuken.
Dat stukje 'Live Gig' in de clip, zo begon mijn Hot Chip ervaring ook. Nietsvermoedend. Internet kon me niks vertellen over wat dat 'Hot Chip'-bandje dat het voorprogramma van Soulwax in Paradiso op tien novermber 2004 zou zijn. Stond ik daar, terwijl langzaam aan steeds meer mensen voor Soulwax enthousiast verrast binnen druppelden, al mijn zelfbeheersing aan te wenden om niet het podium op te springen en ze allemaal te gaan knuffelen.

Technics SL XP-140

2006-03-18T22:18:00.000+01:00

Ergens tussen een cd uit de autoradio halen en mijn jas van de achterbank pakken ben ik mijn dierbaarste bezit verloren.
Al sinds het begin van de middag toen ik terug kwam van de AH ben ik steeds nerveuzer op zoek. Owh my. Owh my. Ik vind net, terwijl ik mijn research voor dit artikel doe, wat ik eigenlijk al verwachtte te vinden. De Bon. Ik ga even twee regels in een hoekje in mijn hand zitten bijten. (lees: huilen als een klein babietje, maar dan zonder al die herrie)

Goed. Het begon ooit toen ik twaalf werd en in het ziekenhuis lag. Mijn appendix was acuut aan verwijdering toe. Een huisarts, ziekenhuisdokter en ziekenhuiszuster hebben me allemaal verteld dat het wonderlijk was dat ik nog zelf liep. Ik vond dat ik buikpijn had die bij iedere hobbel waar een wiel onder mij overheen reed extra duidelijk werd. Maar die Appendix, de evil twin van Asterix, was dus weg uit mij en is uit dit verhaaltje. En nadat de ziekenhuiszusters me om zes uur sochtends wakker hadden gezongen kwamen tegen de tijd dat het bezoekuur was mijn pappa en mamma me mijn eerste cd-speler, verstopt in een Samsung Mini Hi-Fi component system Max-335 met digital clock & timer waarbij 'digital' nog schaamteloos groot en mij aanDouglasdenkendoen staat te wezen, geven. Mijn eerste cd was greatest hits '94 (vier cijfers is zó éénentwintigste eeuw) volume 10. Twee jaar later, mijn eerste zelf gekochte cd was overigens Real Things van 2 Unlimited, was er behoefte aan een discman, net zoals er later behoefte was aan een minidiscdingetje en nu aan een mp3dingetje.
Op vrijdag twintig december 1996 was het dan eindelijk zover samen met mijn pappa toog ik naar de lokale electronicaleurder, een heel dorp verderop, om mijn bestelde discman op te gaan halen. Het liep al tegen achten. Pappa had vast overgewerkt. Ik betaalde 50 gulden contant en 149 gulden met mijn eerste pinpas. Hoewel ik toen wel al een kwartier in de winkel met mijn nieuwe aanwinst aan het spelen was geweest. De uitbater had me met een geluidsfragment van een voorbij racende F1- bolide de stereo kwaliteiten van mijn Technics SL XP-140 met 1 bit MASH DA converter en een Polycarbonate Heat Resistant Body laten horen.
Om 20:10:26 was hij van mij. De winkel was al tien minuten dicht.
Maar nu ben ik hem kwijt. Na 9 jaar en ruim twee maanden van uiterst trouwe dienst. Alleen het sluitmechanisme werkte niet helemaal meer, maar dat was niets dat een elastiekje niet kon oplossen. En de batterijen hielden het maar zeven uur vol, dat was soms niet genoeg. Of een teken dat ik niet zo lang van huis moet zijn.

Verdomme.

Sideways

2006-03-15T01:47:00.000+01:00

Over ons. Stukjes althans. Of nee. Stukken zelfs. Brokken, zo je wil. Nee. Brokken. Zo ik wil.
Dat van die wijn is in ieder geval andersom. Hoewel dat ook nog moet groeien. En kan.
Het stukje rond Drink & Dial beviel mij wel. Nogal. Het klopte eindelijk eens. Het klopte met mijn wereld na een fles wijn of wat. Dat rond is omdat ik niet zelf dial. Ik probeer anderen te laten bellen. Hoewel ik dat niet meer mag doen van mensen die dan slapen.
Maar het klopte zo. Zo af en toe. Dat drammerige niet hoor. Nee. Dat drammerige niet. Dan zou ik mezelf zó terug trekken. En ik weet niks van een Armeense.
Van mijn bureaustoel weet ik meer. Bijvoorbeeld dat die slecht slaapt. De vloer ernaast heeft ook weinig charme. Het is geen stukje uit dit stukje passin' out/on the floor/of the bathroom van.

Galerij

2006-02-26T20:03:00.000+01:00

Alleen loop ik naar buiten. "Op zoek naar een afhaalchinees."
In een ondergesneeuwd Almere-Stad-Centrum. Was mijn excuus.
De galerij zal morgen lijk glas zijn. Eigenlijk wist ik het niet.
De auto's die normaal in het licht van de stad glimmen, nu dof gewit.
Gevoelloos tilde ik mijn voeten in en uit de decimeters sneeuw.
Halverwege, een hond op een sokkel. Eigenlijk weet ik het nooit.
Heelerwege, een kerende vrachtwagen en een tankstation. Niet dat het iets uitmaakt.
De andere kant van Almere vond ik, na drie kwartier sneeuwgesjok.
Weer terug, om de hoek, een maagdelijk witte en lege markt.

Kielegat

2006-02-25T15:14:00.000+01:00

Toen ik van net nog in Kielegat* de brug over, via de parallelweg, Traais* in reed. Toen dus. Was de eerste auto die niet degene waar ik in zat was onder het bestuur van een iemand in een roze konijnenpak en met een rozegesminkt gezicht. Het complete plaatje van een roze konijntje van ongeveer één driekwart meter hoog met een serieus gezicht achter het stuur van een verdere saaie auto, voor mijn part een Hyundai Grandeur.
Volgens mij heette die vroeger Maxima. Maar dat weet ik niet zeker. Ik weet wel zeker dat ik kunstmest in zakjes van vijftig kilogram heb gestopt. Nou ja. Dat weet ik sowieso vrij zeker. Standard procedure heet dat soms. Maar op deze zakjes stond in mooie oranje letters: "Maxima". Dat was een idee van onze vertegenwoordiger in Indonesië. Bizar genoeg, voor mijn wereld, verkocht dat. Maar in mijn wereld is het dan ook een, eh, doodszonde dat het Diaconessenhuis in Eindhoven tegenwoordig het Maxima Medisch Centrum heet. En niet meer het Catherina Ziekenhuis. Net zoals mijn Oma. Die me daar voor het laatst heeft geknuffeld. Oma Eindhoven, ook wel Oma Gorsira, ook wel Toos, ook wel Catho, ook wel Catherina. Er zit nog steeds een deukje in het dak van mijn, pappa's, SUV van toen ik op oudejaarsavond achter die naamsverandering kwam.
Maar die larger dan life bunny bracht mij op het idee dat het toch prachtig zou zijn als dit soort verkleedpartijen zich niet tot Carnaval en Provincialen in Amsterdam zou beperken. Of beter nog. Dat dat over zou zijn. Dat er een beweging op zou staan, een mode, een hype. Van mensen die zich ludiek verkleden om zo meer leut in het verkeer te brengen. Nu is auto rijden an sich best kek. Eigenlijk vind ik dat gewoon erg leuk. Alleen dat verkeer om je heen is zo nu en dan wat minder fijn. Naast dat je per auto voort bewegen natuurlijk behoorlijk prehistorisch is.
Maar! Mijn idee was dus. Om een landelijke hype te beginnen. Dat eerst mensen die een inpandige garage hebben beginnen met zich guitig achter het stuur te begeven en zo langzaam aan de wereld aan roze konijntjes achter het stuur te laten wennen zodat er niet meer raar wordt opgekeken maar instemmend wordt geglimlacht.
Owh nee. Het is de Nissan Maxima. Maar dat leeft niet zo in weblogland.
Dat er geen verbazing die vragen op zich laat volgen meer is maar goedkeuring met een glimlach voor olijk in de auto zitten. Hoewel ik twee minuten later de wild overstekende dronken en verklede brabanders zat was, om een uur of één smiddags, wat op zich wel bewonderenswaardig is, vind ik toch dat de wereld beter af zou zijn met minder verbaasde vragen en meer goedkeurende glimlachen.

*Ook wel Breda
*Ook wel Terheijden, hoewel dat als je het maar plat genoeg uitspreekt niet echt veel anders is dan Traais.

na veertig jaar 2006 1966

2006-02-15T15:55:00.000+01:00

Met bovende staande zoekopdracht in Google kwam ik niet veel verder dan het veertig jaar bestaan van de Toyota Corolla en datzelfde van D66.
Bij het jubileum van de Corolla dacht ik "die gaan nog wel veertig jaar mee, makkelijk, het is potjandikkie een Toyota", geïllustreerd met wat foto's en tekeningen. Hetzelfde bij D66 maakte me alleen maar hopen dat ze eindelijk eens zijn gestopt met stuiktrekken en in vrede konden gaan rusten. Na, uiteraard, een themauitzending van de TV-show met nog één keer Ivo Niehe in optimale postuum-eer-verhaal-vertel-vorm. Niet dat ik wat tegen het programma van D66 heb hoor, ze maken er alleen vrij weinig van waar. En ze doen aan principes. Die ze dan een week later weer laten aftreden.
Even vroeg ik mij nog af of de koffiejuffrouw vanop het perron waar ik niet moest zijn voor een trein maar wel voor koffie dan misschien bedoelde dat Beatrix er na veertig jaar mee nokt en Wim-Lex, ook wel de George Clooney van Georgina Verbaan, dan nu mag.
Maar nee! De gedesïllusioneerde verslagen en leeg voor zich uit starende mevrouw die ik van haar stoeltje naast de radio, na enig aandringen (ookwel: koptelefoon afzetten), weg kon lokken zei dus in de eerste plaats al niet: "Na veertig jaar houdt ze er mee op..." maar "Na veertig jaar houden ze er mee op..." en in de tweede, derde en vierde plaats niks over de Corolla, D66 of Bea.
Nee! Dat allemaal niet.
Wat dan wel?
BZN stopt.
Er mee.

En ik wilde een grote koffie, mevrouw. De vijftien cent die dat extra kost is dat meer dan waard. Maar voor deze keer zal ik u vergeven. Sterkte met uw verlies.

TW '06

2006-02-02T00:15:00.000+01:00

Van 29 juni tot en met 2 juli ben ik weer Thuis.
Een eng warm en gelukkig gevoel vloeit vanuit mijn rechterhand onder mijn wollen vest, trui, overhemd en thermohemd door. Door mijn opzwellende borstkast. Door mijn longen. Door mijn keel.
Liefde in mijn hoofd voor een modderig grasveld

Een modderig grasveld dat ik in het verleden al aan de hand van Franz Ferdinand -de laatste keer dat ik het leuk vond-, N*E*R*D, P!nk, Admiral Freebee, Foo Fighters, 2 Many DJ's, The Dears, Bloc Party -voor een neger die het allemaal maar stom vind ziet die Kele Bloc Party er op een podium damn enthousiast uit-, QOTSA & veel meer mijn Thuis mocht voelen.

I don't want my mother to die alone

2006-01-31T19:20:00.000+01:00

Sinds vorig jaar leef ik kluizenaarsbestaan weer even in Goedereede.
Tot gisteren was dat met het effectieve idee dat ik hier zonder al te veel afleidingen rustig kon leren voor mijn tentamens. Dat effectieve is een beetje zoek.
Zondag, owh, hee, het is dus tot eergisteren, vervang dat even hier eerder in je short term memory, niet te verwarren met short-term salami partner, heb ik een half seizoen van Weeds gekeken. Maandag wilde ik, omdat mijn mamsje beweerde dat de auto om drie uur savonds thuis brengen laat was voor een doordeweeks zondag, om een uur of acht á negen uit bed komen en de ochtend eerst eens weg fietsen. Maar naast mijn wekker ging ook de schoonmaakster af en was het dus zaak om tot half twaalf voor dood/kluizenaar te spelen. Ehrm. Vandaag ben ik weer terug naar waar ik Góed in ben. Minstens een werkdag lang tv-series op mijn pc kijken.
Net heb ik de recentste aflevering van Grey's Anatomy gekeken. Jep die ene die ze op Ding ook noemen. Maar owh! Owh! Oh! Izzy! OMG! WTF? George! Hihihi! Meredith! :'( Christina! Christina. [...]

Donderdag maar eens handschoenen kopen. Voor op de fiets.

Futurama

2006-01-26T16:14:00.000+01:00

Sinds Variety onlangs in een artikel over de mogelijke terugkeer van Futurama naar het, doorgaans, zwart/zilveren toverkastje berichtte lijkt het langzaam aan waarschijnlijker dat er nieuw materiaal komt dan toen het nog door Fox gedoogd werd.
Eigenlijk is alles natuurlijk gewoon op CGEF te vinden, maar laat me nou even.
Nu is het niks nieuws dat Futurama binnenkort wel weer eens terug in productie zou kunnen gaan, David X. Cohen, creator/writer/executive producer/voice director/geek, schat al maanden lang dat ze morgen weer gaan beginnen. Volgens het artikel van Variety zou Fox eerst nog wel deals moeten sluiten met het productie team en de voice actors. Als Billy West, Fry/Zoidberg/Farnsworth/etc., een voorbeeld is dan denk ik dat dat wel goed komt. Gelukkig denk ik, als dvd-commentary-veteraan, dat Billy zijn enthousiasme verre van een uitzondering is. Naast dat het er ook gewoon staat.
Elkweg. Wat ik dan vandaag weer las was dat er weer ergens een nieuwe directeur, chef uitzendingen, bij Fox is aangesteld. Die heeft het over het Family Guy model. Waarmee hij denk ik het Fox-model bedoeld. Dus als een show welke door Fox in een jutezak in de gracht is gegooid toch, ondanks dat Fox hard haar best heeft gedaan de serie te verstoppen door het nooit op dezelfde dag, laat staan tijdstip, als de voorgaande week uit te zenden, enorm populair blijkt te zijn en iedere dvd-box bij uitkomst de verkoop-charts topt. Dan. Dan, dan. Dan! Dan. Dan wil Fox er wel eens over nadenken om de jutezak uit de gracht te vissen en de kittens af te drogen.
Of hij moet bedoelen dat Futurama een kloon van The Simpsons is zoals American Dad dat van Family Guy is. En Family Guy dat van The Simpsons. Maar dat zal wel niet.
*
Ook las ik vandaag dat stukje van Billy West zijn forum. Helemaal gerust ben ik er niet op dat een feature-length aflvering nou even briljant blijft als
een aflevering van 21 minuten en nog wat seconden. Schrijven is schrappen zegt men wel eens, men he, ik niet, ik zeg niet zo veel, en zo hou je bij een strakke 21 minuten alleen maar de mooiste en vlotste scenes over. Als voorbeeld de film van Family Guy, Stewie Griffin - The Untold Story, ondanks dat deze met 88 minuten ruim vier keer zo lang als een tv-aflevering is voegt deze extra ruimte weinig toe. Om niet te zeggen dat het simpelweg slechter is. Daarom tiep ik het. Maar. Ondanks dat ik dus liever een seizoen aan zeker weten briljante afleveringen aangekondigd zie dan een viertal straight-to-dvd-movies dans ik toch zoals mijn mamma me op de wereld heeft gezet rond door de kamer als ik lees dat ze in Augustus aan de dvd's beginnen. Ieeeh! Ieeeh!

* hier keek ik even The Terminal, mijn excuses.

Later als ik groot ben, en een robot, ga ik mijn deur metaalblauwig schilderen en op nummer 00100100 wonen.

Tsjééék dit!

2006-01-17T23:59:00.000+01:00

Echt waar! Hup! Kom op! Doe het! Voor ik over Blof begin.

I got it from the toilet seat
&
Gevelsteen

   Nou? Kek he? Weet je waarom? Niet iedereen he? Ik wel.
Van dat eerste is het dat kek maakt, naast dat het Zappa's muziek is, de geschatte leeftijd van de knulletjes in die clip. Toen ik zo oud was was ik ook zo cool dat ik zo jong al van Zappa hield, hoewel ik een hoodie met een grote mushroom erop had. Die ik nooit droeg, omdat die magic mushroom stom was en ik niet van hoodies hield. Ik hou nog steeds niet van hoodies, een gewone sweater zonder zo'n stom ding met zo'n touwtje in je nek is veel fijner. Krijg me niet verkeerd, ik hou wel van Lady Sovereign, ik lag al aan haar voeten in de zomer van '05. Als ik was gaan staan had ik ook ondanks het anderhalve meter hoge podium over haar heen gekeken en alleen af en toe een paardenstaart omhoog zien wippen. Niet alleen hield ik al van Zappa maar ook vond ik destijds Why does it hurt when I pee? machtig grappig.
   Dat tweede is dus vooral omdat ik van voren Pieter Bas heet. Niet omdat ik vaak de gezichtsexpressie van een gevelsteen heb, niet omdat ik daar dierenarts ben, niet omdat ik in Gouda iedere dag weer verbaast er langs heen fiets, mnee. Gewoon omdat ik Pieter Bas heet. Jep. Net als die Minister van Vroegâh. Waar Godfried toen een boekje over heeft geschreven. Jaren later mocht hij bovenstaande gedenksteen onthullen. Van dat boekje heb ik minstens drie exemplaren. Hoewel het best mogelijk is dat mijn moeder om mij te beschermen dozen vol met de memoires of gedenkschriften van minister Pieter Bas bijeengezameld en geordend door Godfried Bomans die ik heb gekregen zo tussen mijn geboorte en mijn bewust worden van dat de wereld uit meer dan mezelf en mijn moeder bestaat naar China heeft verscheept om al daar als de fundering van de Three Gorges Dam te worden gebruikt. Niet dat ik het ooit heb gelezen, hoewel het wel op mijn literatuurlijst van 7VWO stond, net als een boek van Simon Vestdijk, omdat mijn docente dat zo leuk vond. Boeken van Vestdijk vond ze van zichzelf al leuk he, Pieter Bas die Pieter Bas las deed haar alleen maar chiechelen omdat ik die Pieter Bas was.
   Maar mijn achternaam is niet Bas hoor. Bas is kort voor Bastiaan. Mijn middelste voornaam.

   Mocht je het bovenstaande of iets van hier onder in een andere volgorde willen lezen dan raad ik de cut-up machine van op language is a virus aan. Cut it up for Bill!

Martin Buro

2006-01-04T22:17:00.000+01:00

Volgens onze huidige telling stamt dit schilderij uit het jaar des heren achtienhonderdennegentig. Maar volgens de timeline die ik op usul.net vond leven we in het jaar 14194 Before Guild. Zo rond het jaar 15525 After Guild kijkt Mother Superior Darwi Odrade naar bovenstaand schilderij, Cottages at Cordeville van de hand van Vincent van Gogh. Nu is het restaureren van een schilderij dat grofweg bijna dertigduizend jaar oud is al aardig, maar, als een ware showcase voor het vernuft van Ix is het ook gepresteerd het gevoel dat Van Gogh mee gaf aan iedere streek van zijn kwast te ontcijferen. Wat dan weer door het aanraken van een donker punt in de hoek linksonder van het schilderij via een Sense Projector te ervaren is.
Martin Buro is de verantwoordelijke restaurateur. Later als ik groot ben wil ik een Martin Buro zijn. Mooie dingen die mooie mensen hebben gemaakt voor andere mensen toegankelijk maken.

Het is geen eerste maandag WIEIEIIIIIIEEEHOOOEEE!1!!

2006-01-03T19:43:00.000+01:00

Keane gaat een tweede album uitbrengen. Tom Chaplin en zijn twee vriendjes gaan een tweede album uitbrengen. Een tweede album. Nou Sky Radio kan zich verheugen op meer eenheidsworst die Coldplay doet lijken op muziek.
Om het leed een beetje te verzachten: 8bitpeoples is er ook nog steeds. Zo bieden zij sinds pas bijvoorbeeld Snoopdroop's Artificial Flavor aan. Ik bedoel, track nummer 1 heet al Jelly Monster Attacks Town. En, en, en!, en, en, !, en, en, & Snoopdroop zelf: "I'm in Cali and I make Game Boy music." Zet dat eens tegenover: "Ik ben dik, bezweet en z(e)(u)ur."

vs.

bron: NME

Bijna 2006! (III)

2006-01-01T19:45:00.000+01:00

Toen ik vanmiddag terug reed zwaaide het eerste op het eerste gezicht leuke, mij onbekende, meisje dat ik tegen kwam naar me. Even later kwam de hit van 2005 van The Magic Numbers voorbij op Studio Brussel. Van het titelloze album van die broers en zussen. Hoewel ik natuurlijk tietenloze album hoorde. Klopt ook veel meer. Het wollige lieve zachte idee van broertjes en zusjes die lievelijk ongeschoren samen lieve muziek maken doet het niet helemaal voor mij. Het heeft hoogstens biertietjes.
Ware het niet dat het 1 januari is & het het na zo zwaai wel even voor me doet.

Bijna 2006! (II)

2005-12-29T21:25:00.000+01:00

Nog even mijn ding voor 2006. De stap maken van secretly functioning alcoholic naar functioning secret alcoholic. Nou ja, niet echt mijn ding, hoewel het woordje ding niet echt uit mijn hoofd wil. Naast mijn dank die uit gaat naar PostSecret.
Niet mijn datwoorddatikhieraldriekeereerder heb gebruikt, maar mijn dinges... wel verdeurie, daar is ie weer. Nou ja, mijn, eh, gehoereer moet maar eens afgelopen zijn. Dus.
Want dat alcoholic wil nog wel eens een buzzkill wezen. Hoewel dat eerst shit happens was. Definitie twee van I gotta go is best een buzzkill. Hoewel met de groene fee dansen leuk blijft.
Hops. Een stukje We Are Scientists, Can't Lose:

The party's all right. I might want to stop drinking / What were we talking about?
My body won't tell my mind what I've been thinking / Before it's out of my mouth
The minute I get upset that's it, it's over / I'm already out of the room
Why can't I just forget that what I know's going to hurt / There's not much else that I can do
I'm breaking my own rules, becoming someone else / Well everybody says I ought to get over myself / I'm thinking I can't move / if there isn't somewhere else to go

Bijna 2006!

2005-12-22T17:33:00.000+01:00

Tijd voor goede voornemens! Nou, voor iedereen die voor het uitzingen van tweeduizendenvijf van plan was dat vol te zingen met: "vanaf 2006, rook ik niet meer, echt niet meer!". Jullie kunnen allemaal op mijn steun rekenen. Mijn steun komt in een video-clip, een video clip de ik dankzij dat Marten me pas op Antville wees met jullie kan delen.
Roken is niet cool, verre van, luister en kijk maar naar Bob, negen & een jongen van de Schiedamse straat. Bob heeft bewezen dat het helemaal niet cool is om gravel in je vocal chords te krijgen. Bob wordt zo te horen al sinds een tiental jaren voor zijn geboorte blootgesteld aan zware shag en is hierdoor verslaafd geboren. Nu zijn niet alleen zijn portefuille en longen veroordeeld tot het levenslang, hoe kort dit ook mag worden, zijn van een slaaf van de tabaksindustrie maar ook is hij al sinds zijn vijfde duidelijk het slachtoffer van zijn ouders mislukken in hun leven. Omdat zij niks hebben kunnen bereiken pushen ze nu al jarenlang Bob tot het zijn van van Zanger Bob.
Oftewel. Roken is echt niet cool meer. It turns you into Bob's parents.

"Als de zon weer gaat schijnen"

Sorry.

Zondag.

2005-12-18T23:12:00.000+01:00

Mijn wangen prikken al niet meer, maar of ik me wil scheren of een tondeuze/baardtrimmer wil kopen. Worden het dan wel weer echte stoppels of blijft het zo zacht. Ik ben dronken, maar het vóelt niet zo, en ik wil meer. Ik moet minder. Ik wil niet moeten, als ik iets niet wil is het moeten. Misschien zou ik dat niet moeten willen. Ik wil morgen niet drinken, of nee, ik wil maat kúnnen houden, ik wil niet verder weg willen, of in ieder geval denken dat ik met meer verder weg raak. Gewennig is des duivels oorkussen. Maar ik ben bang dat ik stil ben als ik niets drink. In de laatste Southpark ep, terwijl ik de naam van deze episode op zoek zie op tv.com een screencap uit de upcoming The Simpsons christmas ep, that shit makes me smile. De search functie van tv.com kan Southpark niet vinden omdat het South Park moet zijn, blijkt na het alfabetisch doorscrollen van een lijst. Juistem. Bloody Mary dus. Wat ook de titel, en in een andere betekenis het onderwerp, is van de ep Supernatural die ik als laatste zag, ep 6. Stan zijn vader, Randy, wordt ladderzat vanachter het stuur geplukt en mag via deze DUI naar de sekte die AA heet. Hier 'blijkt' dat alcoholisme een ziekte is die je niet zelf kan genezen maar waar divine intervention nodig is. Na wat gedoe en een op de paus bloedend maria-beeld komt Stan met de wijze woorden dat zijn pappa niet een geheel-onthouder moet worden maar zelfdiscipline tot mate aan moet wenden. Best een aardig puntje. Iets wat je lekker vind volledig uitsluiten verhelpt het probleem eigenlijk niet echt, ook al ren je hard weg daardoor verdwijnt de wereld niet. Zelfdiscipline. Ik moet nodig een nieuwe spijkerbroek, maar De Bijenkorf heeft online geen leuke modellen, het britse W1Style gelukkig wel, zelfs de Bethow en de Yarik, hoewel de Bethow niet echt meer in mijn maat daar staat. Volgens mij wil ik morgen wel naar Broken Flowers om wat tijd te doden.

Popquiz a GoGo

2005-12-14T20:23:00.000+01:00

Net, terwijl ik onderweg was seizoen één van The Simpsons met commentaartrack te gaan kijken, zapte ik nog even langs nederland 3. Daar dus die quiz. Eerst was er Linda, Roos & Jessica met Ademnood. Nostalgisch terugblikken op een periode waarin gelige tanden in Nederland nog op teevee mochten.
Het volgende filmpjes was iets uit 1972, een blanke meneer met korte krullen die zong van: "Holly came from Miami F-L-A/ hitchhiked her way across the U.S.A./ Plucked her eyebrows on the way/ shaved her legs and then he was a she". Jerrel Houtsnee wist dat dit Walk on the wild side was, maar van wie, dat was een raadsel. Onze roze-overhemden dragende presentator, Matthijs van Nieuwkerk, vroeg in opperste verbazing wanneer Jerrel geboren was. Jerrel was zeven in 1972. Ik min tien. Doris Baaten dacht dat het John Cale was, we komen in de buurt, maar voor iemand die nog gedanst heeft erop toch wel een beetje beschamend hoor. Giebel-nicht van de avond, Ara Halici, wees gauw door naar de volgende: Rene van Kooten. Rene wist gelukkig te vertellen dat het Lou Reed was. Goddank. Ik lag al minuten lang naar adem te snakken op de grond voor mijn televisie. En ik moet nodig eens stofzuigen, dus dat is geen pretje.
Gelukkig herstelde Rene bij de volgende vraag de balans onder de kandidaten. Uit welke band Lou Reed nou ook al weer afkomstig was bleek een lastige strikvraag. Het publiek mocht arrogant en zelfverzekerd 100 man sterk: "The Velvet Underground!" roepen.

En Nico is stom.

Save 17% on "Gay, Black & Married" by My Life With the Thrill Kill Kult

2005-11-09T16:36:00.000+01:00

Buiten dat deze titel die mij bereikte als het subject van een mailing van amazon.com één van de mooiste zinnen ooit is wilde ik dit hier als een open brief aan de meneer met een rood lichtje in zijn rechterkontzak en een wit lichtje in zijn linkerkontzak plaatsen.
Hoi. We vonden je pijnlijk zielig. We hadden medelijden zoals jij daar in Paradiso alleen stond te wezen met je biertietjes en je knipperende kontzakken. Ik had zomaar het vermoeden dat je vrijgezel was. Ik wilde je uit je lijden verlossen. En dat mocht van ons. Maar ik was bang dat daarmee het spektakel van twee mixende broertjes vroegtijdig zou beëindigen. Dus doe het gewoon voortaan niet meer. Dat je daar alleen met je biertietjes staat te dansen is al erg genoeg, maar trek dan nog niet eens extra de aandacht door knipperlichtjes in je kontzakken te steken.
Dank je!

Woesj! Herfst.

2005-11-01T01:25:00.000+01:00

November vind ik altijd een mooie maand om van "Fuuuuuuuuuck, ik heb van alles dat ik na de zomer van plan was te doen nog steeds niet gedaan." te gaan.

Late afternoon with Pauline Reese & vrienden

2005-10-31T17:10:00.000+01:00

Pauline is vrienden met country-legenda's, met "a'" ja, dat bepaal ik mooi zelf.
Zoals:

Willie Nelson, die we allemaal kennen van zijn brush with disaster, eh, Jessica Simpson.
Annie, Rattlesnake Annie
Geromino
Suzy Boggus
Mayor Will Win
Ta co
Onderstaand negenbandig gordeldier, dat na 30 tot 50 miljoen jaar van evolutie zijn pantser aan een nieuwe uitdaging blootstelt. Pauline Reese haar tandvlees.

Dankbetuiging

"Gezellig"

2005-10-13T13:35:00.000+02:00

Ja. Mijn 4note broeit weer al even.

Mensen die stoppen om gezellig even een praatje te maken als je net rustig je hond aan het uitlaten bent. Mensen die gezellig een pilsje gaan pakken. Mensen die gezellig al jaren naar dezelfde camping in dezelfde caravan naast dezelfde mensen gaan staan die er ook al jaren op dezelfde plek staan. Gezellig he?
Die twee honden die ik thuis uit mag laten zijn, op de meneer die als het weer het enigszins toe laat op zijn bankje voor zijn éénnalaatstehuisvoordepolder zit en "hoi" zegt, genoeg gezelligheid. De meneer die mij verteld dat ik mijn honden best los kan laten en mijn honden verteld dat ik niet eerlijk ben terwijl zijn honden het volkstuintje van de eerder genoemde bankzittende meneer omploegen kan ik missen als kiespijn zonder ibruprofen. Schat, ik hou mijn hondjes nog aan de lijn omdat ik weet dat die van jouw niet luisteren. Wandelende toeristen die me vertellen ze zo goed luisteren: laatmemetrust laatmemetrust laatmemetrust. Oogcontact of enige andere erkenning van je bestaan, buiten het naast mijn voeten houden van mijn zo goed luisteren honden, geef ik toch niet? Laatmemetrust. Laatmemetrust. Laatmemetrust.
Wanneer ik in een pub over mijn pint heen zit te staren in de leegte wil ik geen luisterend oor van de barman/vrouw, pas weer als mijn pint leeg is. Laat staan het luisterend oor zijn van een andere dronkelap. Het zal dan ook niet echt als een verassing komen dat ik niet echt snap dat een pilsje voor de gezelligheid pakken niet als pathetischer wordt gezien dan rustig in je eentje drinken omdat je het lekker vind dan wel dat het je tot rust brengt. Laatmemetrust.
Op vakantie, hoewel vakantie een begrip uit een voor mij ver verleden is, lomp werk teh shit, wil ik zo min mogelijk Nederlands horen, behalve als het met een Antilliaans accent wordt gebracht, zo min mogelijk Nederlanders zien en al helemaal geen Nederlanders zien die al er al jaren komen omdat het zo gezellig is. Hoewel het dit jaar wel warm is hoor, poe hee.
Maar ja. Met honderd anderen in het schemerdonker naar een oordovende film kijken op een onmisbaar scherm is dan ook een romantisch uitje. Ik zal wel te oud en kribbig zijn.

Rotterdam

2005-10-12T22:12:00.000+02:00

Na de nacht door te hebben gebracht, in een staat die iedere beweging een slecht idee maakte, naast part-time disc jockey en fulltime Cutie kwam ik voor de zoveelste keer langs het onderstaande:

telesales
VoorGoed bv.

De wereld gaat ooit ten onder als alle mensen óf andere mensen aan het bellen zijn om ze producten en diensten te verkopen die ze niet willen of kunnen gebruiken, óf andere mensen proberen te overtuigen dat ze het aangebodene niet nodig hebben, laat staan willen hebben.
Een aantal eenzame zielen staat nerveus heen en weer lopend "Wat!? Hallo!? Ik hoor je niet!?" in een mobiele telefoon te roepen.

Hoofdpijn.

2005-10-12T22:02:00.000+02:00

Vandaag keek ik eens op Bieslog, na wat door klikken kwam ik hier uit.

Mijn collega is wel weer terug in Nederland maar zit ergens bij Rotterdam opgesloten omdat zijn papieren niet volledig zouden kloppen. De man is, net zoals de bovengenoemde familie, dood als hij terug naar Iran wordt gestuurd.

Zijn dit dan die smerige profiteurs die vanuit die apenlanden naar Nederland komen om een uitkering te trekken? Deze mensen die zo stom zijn geweest om te denken dat ze hier wel veilig zouden zijn.
Bah.

het is fuckin' fijn compact

2005-10-05T22:23:00.000+02:00

want wat heb ik nou allemaal?
een kast cd's, een kast boeken
een kast boeken en lp's
een kast dvd's, cd's en boeken
een stapeltje consoles
een tv naast een platenspeler
een bank er tegenover
allemaal bedolven onder papier en plastic
en een vest. hét vest.
dude. wake up.

Charmed S08E01

2005-09-27T08:58:00.000+02:00

dysan27, yours isn't working either. Isn't some one going to put a good one up???? because I have been waiting as much as everyone else for this, ALL SUMMER.

Someone do something please!!!!

Ik heb een cola flavour chupa chup.

2005-09-06T23:14:00.000+02:00

de wereld draait constant terug naar één punt. zoals het altijd gaat.
de ruis tussendoor gaat niet. hoewel het het ene punt betaald.
of verantwoord. ook.
al weken zit die chupa chup daar zonder enige progressie.
daar in mijn rechterbroekzak.
stagnatie tot het volgende punt.
op het volgende punt schiet de wereld weer met een ruk, een flits, naar voren, vooruit.
op één avond wordt twee weken, drie weken, vier weken, een maand,
aan modderen goed gemaakt. voltooid.
half vergeten half vergeten de opvolgende ochtend op
drie dagen later, vier dagen later, een week later, later
het verlangen vouwt de wereld weer naar een punt, één punt.

Pas was de mevrouwen-met-wilde-lippen aflevering van Lingo

2005-07-17T00:43:00.000+02:00

[insert plaatje van twee kunstig aan elkaar gefotoshopte screenshots van de twee echte & met wilde lippen dames uit de twee teams]

Londen! 7/7, geloof ik, daar wil ik ook nog wat over zeggen. Hier.

2005-07-17T00:41:00.000+02:00

So what's on MTV?

Muh.

2005-07-13T04:07:00.000+02:00

De op drie na laatste trede kraakt zachtjes, met een tikje komen mijn voeten los van het parket, van de tegels, de deur piept een beetje, het lampje floept aan.
Tik-tik.
Zachtjes kleeft de leren stoel aan mijn naakte rug en bovenarmen vast. Voorzichtig proberen mijn voeten het eikenhouten parket op te nemen.
Nog één flesje en dan weer terug door het donker naar bed.

Tobias komt opeens een stuk praktischer over.

2005-06-26T23:26:00.000+02:00

Recentelijk kwam ik er achter dat ik, als de ware zelfvervullendeprofetië die ik ben, bij Google plekje drie heb veroverd als het gaat over "naakt strijken". Owh, dat was gisteren, nu is het bovenaan pagina twee. Eniehweez. Bij mijn weten doe ik niet aan naakt strijken, maar, via extremetracking en google lees ik dus regelmatig dat veel mannen naakt strijken. Niet dat ik ooit wel eens strijk (Hoi mam! *zwaait naar de camera*), laat staan naakt, maar ik vind het niet zo'n aanlokkelijk idee met mijn lengte & de relatieve laagte van een strijkplank.
[insert titel]

Vijftien is niet wat het lijkt.

2005-06-26T22:35:00.000+02:00

Internet Explorer draait. Ja, nee, ik heb een goed excuus hoor Morc.
Voor wie niet meer weet wat Internet Explorer is volgt het stukje na de eerstvolgende punt. Internet Explorer, ook wel IE, is een soort van videorecorder (een videorecorder is een soort van platenspeler, maar dan zonder charme en met irritatie). Niemand durft eigenlijk meer al te hard te zeggen dat ze ATWT van gisteren hopelijk nu aan het opnemen zijn op video. Nee, de PC met TV-tuner-PCI-kaart en 250GB HD of de DVD-Recorder met ingebouwde 160GB HD staat ingesteld, of, wat mijn persoonlijke hippe & vooruitstrevende voorkeur heeft, beter nog, een bittorrentclient haalt een enkele uren eerder in de VS geripte & gecodeerde episode binnen. Maar videorecorders dus. Van die grote lelijk plastieken dozen waar je een zo mogelijk nog lelijker zwart plastieken rechthoekig doosje in gepropt dient te worden. Waarna een mechanisch (mechanisch! dat mag alleen in een minidisc) systeem de zogenaamde videoband opslokt een zwart klepje aan de zijkant van deze zwarte plate doos opent en een dune, tere, slijtgraage ellenlange strook tape tegen eh, de koppen. Eh. IE dus.
Dat draait nu, omdat Mozilla Firefox het vertikt om de player van Studio Brussel te laden. Dat overkomt het gebrek aan charme van een videorecorder. Betamax was trouwens de betere van de twee, VHS & Betamax, maar Philips & Uitvinden gaat best, maar Philips & Verkopen gaat alleen als het om onroerend goed gaat, maar dat is op.

Mooie schouders

2005-06-21T22:17:00.000+02:00

Nu de bomen in vol blad in rood licht staan vullen ze tweemaal tijdelijk aan op de muren en gordijnen. Vormen ze reden tot korte aannames.

Japan, ik wil je.

2005-06-10T23:50:00.000+02:00

Act 1: Beneden/Bank

De bananenschil op de hoek van de tafel wordt een leeg glas. De film met die kus heeft nog een derde de tijd. Over een half uur zoek ik tussen de kranten die niet de mijne zijn en een tijdschrift dat ik nog maar half betaal, voorbij de Dagravit Totaal 30 massageroller mijn gsm op.
Ik zou zonder die berustend onredelijke kus weg zijn gevlogen, ik ga sowieso zonder iets, net zoals ik weg reed. Alleen? Beklemd? Eenzaam? Bang? Angstig? Paranoïde? Panisch? Ik?

Act 2: Boven/Bed

Het licht in de badkamer brandde nog en ik bedacht me dat het glas naar anijs, het lege glas, dat het lege glas naar anijs rook.

- Hollandse Krielen
Dit Java krielachtige dwerghoen werd al in het midden van de achtiende eeuw in Holland gehouden. Daarmee behoort het tot de oudste dwerghoenderrassen van Europa. Of de patrijs kleurslag al reeds in het jaar 1850 bestond is niet helemaal zeker; als doorgefokt ras echter wel sinds 1882. In Holland werden deze krielen in 1806 erkend en zij kwamen in 1961 door de Duitse fokker K.H. Collatz, Aurich, in de Bondsrepubliek. De erkenning ondervond weinig moeilijkheden, omdat het om een in het buitenland bestaand ras ging.

Watskeburt?

2005-06-03T23:49:00.000+02:00

Een collega van me is al vier weken te lang bezig met in Iran zijn. Jaffar Dabirian als ik de achternaam goed heb. Google kent hem niet.
Vrolijk zingend wegens het hebben van een vaste baan, voor het eerst in achtien jaar niet contractloos of via een uitzendbureau werkend, zes jaar japan, zes jaar her en der en nu zes jaar nederland. Het uitzendbureau via waar hij bij ons kwam verdampte opeens maar hij bleef, hij kreeg een contract en nam een advocaat, in nederland was al het papier in orde, in iran moest het ook, inclusief een escorte, in orde zijn. Zijn vrouw, die nog moeilijk zou kunnen doen omdat haar moeder nog op hoge leeftijd leeft en iran toch niet zal verlaten, zijn kinderen, minderjarige kinderen, productieve vakantie's, zo gezegd. Hij zou ze ophalen en mee terug naar nederland brengen.
Hij heeft nu al vier weken langer vrij dan gevraagd, hij heeft al ruim vier weken niks meer laten horen. Het zou toch wel fijn zijn als Jaffar terug zou komen.

Gelukkig drink ik weer?

2005-06-01T22:51:00.000+02:00

In mijn 4note book staat nog iets voor hier over de libelle zomerweek en mijn treinreis langs het station almere strand dat speciaal voor deze happening in gebruik wordt genomen. Het zal er ook ooit wel permanent komen. Net als een station tussen strand en muziekwijk, maar nu zijn ze daar nog druk bezig met een enorm gebied zo goed als bouwrijp hebben. De meneer van de NOS dook opeens op ergens na de rode knop en de "daag" naar de tafel rechts. Later ben je op het nieuws dan één van de mensen die rustig vertelde waarom hij/zij voor was, niet één van tegenkermers. De Volkskrant ... hmmm ... de volkskrant? of toch niet. Hmm. Iets verkoopt een boek, het/een barbequeboek. Het onderschrift is: "vooral voor mannen".
De met enthousiaste huisvrouwen overladen treinen zijn te doorstaan met wat juiste voorbereiding. De voorbereiding op een treinreis almere uit ten tijde van de libelle zomerweek vergt vooral het de dag zelf niet, geen mandarijntje, eten. Zo komt het nerveus opengetrokken halve liter liter blik dat een minuut of twintig in de diepvries heeft gelegen tenminste nog enigzins aan en is het allemaal best te negeren via de beats en bliepjes van This Jockey IV en het lezen van "De Wereld gaat aan vlijt ten onder". Beiden zijn trouwens sowieso een opwekkend en kalmerend tijdsverdrijf. Met fijn. Wat mijn netvlies, naast wat afkeurende blikken, een ongeschoren hoofd met een koptelefoon op naast een voddig boek een blik bier erv00r is zeker weer niet goed, nog wel registreerde was dat er, wat ik dan weer meisjes noem, meisjes van rond mijn leeftijd van die libelle zomerweek vandaan kwamen. In de metro stond een geblondeerde huisvrouw die zich in het water in een SUV mocht uitleven. Woehoe! Daar gebruik je een SUV dus, eh, nooit voor. Hoogstens rij je een keer een weiland in of een zandstrip waar eerst een straat in spangen was.
Dat nieuwe album van the white stripes klinkt vooral als dingen die al eens zijn gedaan en overleden, the rolling stones & janis joplin, dat soort dingen. Niet als iets eigens. Robyn & Geri Halliwell zijn dan leuker. Owh ja. 'On a plain' heet het. Hij doet het gewoon. I'm on a plain, I can't complain. Dat heb ik pas vorig week woensdag geluisterd, ja, het was woensdag.

To You

2005-05-18T15:13:00.000+02:00

I Believe

2005-05-16T23:39:00.000+02:00

De vorige keer was het sale bij de shop omdat hij een nieuwe gitaar nodig had. Een paar maanden later was er een nieuw album van ze. Ook met een oud wurlitzer orgeltje uit een bejaardentehuis en een dubbele stem waar het past. Na tijden gebrand in mijn agenda eindelijk ontdaan van de controlestrook. Vijf maanden later stond er nieuwe gitaar op het podium. Was er eindelijk zwart & blauw zonder frans publiek. Waren er spiegelbollen, draaiden de sterren, vielen er stukken en de stukjes de goede kant op.

Hij signeert.
Ik heb niks bij me.
Gelukkig vond ik toch nog het ticket in mijn kontzak.

Cheers, John

Comic Book Guy sprak voor zijn beurt.

2005-05-15T21:35:00.000+02:00

Mijn gisteravond was de mooiste avond. Een ooit tegen de punt van de vorige zin aan zou het verzwakken, beperken, dat soort dingen, dus er staat geen ooit tegen de punt van de vorige zin aan. Misschien had ik ook avond weg moeten laten. Weet je. Eigenlijk had ik alles weg moeten laten en alleen een foto van mijn opa eindhoven met baby-mij in zijn armen. Een enorme man van 82 jaar en elf maanden oud in een grijs pak met een paar dagen oud jongetje dat voornamelijk lijkt te bestaan uit een enorm rood hoofd. Samen in een zwarte stoel die voor mij alleen maar daar voor het raam met de luxaflex-maar-dan-niet-van-luxaflex staat op die foto.
Maar die foto staat op mijn zusjes kamer.
Mijn natte oogjes tijdens. Mijn natte oogjes na. Mijn natte oogjes vanmiddag in de trein. Mijn tanden in mijn hand. Ik droom niet. De wereld is echt. I'm here for the world.

Ode aan het meisje dat in de trein zat en naast een rood gezicht ook glimmende vetergaten had.

2005-05-14T15:11:00.000+02:00

Owh! Jaga! Jazzist! Jullie lui, jullie tien, want dat telde ik.
Best. Concert. Ever. Zegt de Jeff Albertson in mij. Dat soort dingen zegt hij wel vaker in mij en via mij als er niet veel meer te zeggen is, eigenlijk.
Zweven van Muziek blijft toch wel Heel Fijn. Zou ik zeggen. Eigenlijk wilde ik vooraf achteraf zeggen: "Het is geen EliZe maar het is toch ook wel aardig."

Dat laatste zal ze nog steeds wel hebben. Het eerste leek meer tijdelijk.

Scandinaviërs zien er doorgaans ook zo lief herkenbaar uit. Tenminste, degene die ik heb zien optreden. Petje. Nette baard. Krulloos haar tot in de nek zonder een matje te zijn, eerder h1p retro. Maar ook zonder Petje en Nette baard zijn er. Zelfs zonder h1p retro haar. De uit 1982 afkomstige Anders Hana had naast een strijkstok een wilde omhoogstekende bos haar. Niet zo als David, maar ze zouden het vast goed kunnen vinden.

Op naar I Am Kloot, om "en dat was zes" te zeggen.

Ze stapte in Weesp uit.

Nu het kunstmestseizoen over is

2005-05-07T21:44:00.000+02:00

Middelbaar schoolgaand nederland maakt zich weer op voor de zomer.
Op zaterdag staan er niet langer alleen mannen verdwaasd om zich heen te naar waar in godsnaam de olijfolie zou kunnen staan, nee, een nieuwe lichting minderwaardigen, eh, vakkenvullers dwaalt rond met een enkel product uit het immens lijkende assortiment in de ene hand en de andere hand zoekend langs de schappen.
"Ik heb het wijnrek gevonden!"
"Zou de olijfolie daar ook ergens horen?"
"De wat?"
"Olijfolie!"
"Nog niet gezien."
"Het zit ook in een fles ..."

Skik

2005-04-21T13:40:00.000+02:00

Nu kan ik eigenlijk voldoen met te linken naar Lelijke Zin en daar mijn lieve lezertjes, ja jullie twee daar, laten klikken en lezen over Motel Mozaïque met slechts de mededeling dat ik voor/naast/achter/op/onder/bij/in/om Marten stond.

Dat zou ook zo zijn als nu net was gestopt met typen, voor ik aan deze zin begon dus. Maar nee, dat mocht niet zo zijn en ga ik in vogelvlucht, want ik moet nog eens een trein halen, ook nog wat typen.

Nadat ik op vrijdag een vrachtwagen met een zogenaamde walking floor van dertien jaar oud eindelijk had opgezakt en geladen en via thuis in de schouwburg aan was gekomen was daar Lemon Jelly. Toen bij Lemon Jelly, door eigen toedoen, na een nummer of drie de stroom uit, en daarmee de muziek weg, viel was ik eigenlijk al de zaal uit omdat ze maar niet wilden beginnen met muziek maken, het bleef bij een saai intro met knipperende lampen.
Op naar nighttown om nog de laatste, tevens saaie, noten van Gabriel Rios op te vangen, want na Gabriel komt LCD Soundsystem en daar is de vrijdag van. Na wat geflash van Nancy en James tijdens heb opbouwen begon het geanticipeerde dan eindelijk. En. Iiiiiiiiiiiiiiiiiih! Ze waren weer Fijn. Ergens las ik dat Daft punk is playing at my house als afsluiter werd getipt, dat vond ik maar stom van die schrijver, volgens mij van Kindamuzik, maar dat weet ik niet zeker. Ik weet wel zeker dat ik het Niet wil opzoeken. Dat moest natuurlijk Yeah zijn. En dat werd het ook.
Hierna was de vrijdag eigenlijk wel over. 2 Many DJ's was Stom.
Nu weet ik dat die twee broers wilden stoppen na het overweldigende afsluitende optreden op Rock Werchter 2004, ik was daar weet je. Nu las ik weer iets, volgens mij bij de subjectivisten, dit weet ik best zeker, dat 2 many DJ's in nighttown hun overstap na het stoppen op Werchter van bijzonder naar gewoon plezant bevestigden. Van leuk naar stom dus. Bah zeg. En dat terwijl ze op Pukkelpop, wat toch echt na Werchter plaats heeft gevonden, nog wel bijzonder leuk waren.
Na 2 many DJ's kwam Tiga, wat toch heel wat ge-eh-inspireerder klonk ondanks dat hij volledig niet mijn ding is. Als afsluiter van de vrijdagavond mocht ik This Jockey thuis brengen.

Poe hee.

Zaterdag! Zaterdag was ik netjes op tijd voor Joanna Newsom. Het scheel als je de hele dag niks te doen hebt. Ik was al verliefd op Joann en ben het alleen maar meer geworden. Ook een beetje op haar friend die dwarsfluit speelde en een naam heeft die met -ella aan het einde is.
Joanna en haar friend wil ik, net als in dat sprookje met die bonenstaak, in de hoek van mijn kamer in een kooi bewaren vanwaar ze een sprookje van mijn leven kan maken.
Na Joanna was die meneer van Skik aan de beurt, althans, hij zei wel dat ie uit Wales kwam en van de Super Furry Animals was, maar hij heeft dezelfde krullen en dezelfde beroerde beheersing van het nederlands als die van Skik. Nou ja. Er is wel een klein verschilletje. Gruff Rhys maakt leuke muziek namelijk. Kan ie niks aan doen. Hij doet nog zo zijn best om er niks van te maken, een opwindvogeltje in een kooitje hangt er de hele tijd naast zijn schouder, zijn keyboard voor da beat is een casio van 15 euro cent, hij heeft leren gitaar spelen op zijn broers linkshandige gitaar, maar toen die uit huis ging moest hij overstappen op de rechtshandige gitaar van zijn zus, maar die is hij wel blijven bespelen als het een linkshandige gitaar is, hij is er zelfs nooit achter gekomen hoe je die snaren nou anders op die gitaar kan monteren, zodat die dikke snaar weer boven zit en die dunne onder. Wel lief dat hij een cardboardcutout heeft gemaakt en die met klittenband op zijn gitaar plakt zodat het voor het publiek net lijkt alsof hij een gewone linkshandige gitaar linkshandig bespeeld. Ehm.
Efterklang zat vol, Khonnor had zijn vliegtuig gemist, dan maar naar Nancy Sinatra.
Nancy Sinatra is oud.
Na Nancy kwam wat nutteloos wachten op Millionaire, wat verveeld wachten en uiteindelijk luisteren naar Nid & Sancy. Gelukkig was Tom Barman er uiteindelijk nog. Tom Barman is mijn grote belgische lieverd en bewees maar weer eens die titel waar te zijn met een lieve DJ set.
Toen was het over. Zondag mocht ik schilderen.

Owh! Dus daar ken ik mezelf van!

2005-04-14T11:59:00.000+02:00

vandale.nl gaat me zó linken
Ik mag dat wel, nummer vijf zijn.

Verder schijn ik iets te hebben met Snoop Doggs horloge en de ontvangst van uw gsm in de bioscoop.

Volgens eXTReMe Tracking schijnen er ook mensen die op "naakt strijken" google.be-en mij nu naar ze zien zwaaien. Wat ik, laat staan mijn moeder, daar van moet vinden weet ik nog niet zo.

Edit: Tegenwoordig ook hiervan: "Bonte Fries"
Zo heel gek is dat nog niet eens, er staat daar iets.

She's hot like red pepper. Twee.

2005-04-14T01:58:00.000+02:00

Afgelopen maandag was ik er niet. Bedacht ik mij.
Aanstaande dan maar?

I have a ghost now what

2005-04-13T16:21:00.000+02:00

Om het nog maar eens aan te halen.

Zonder een enkele verplichting loop ik in de richting van de badkamer. Voorbij de badkamer. Naar buiten, de lift in, de deur uit, de straat op, langs de van leest, langs dixons, langs de blokker, naar de loempiakraam.
Zonder een enkele verplichting loop ik richting de intersport, nog voor de intersport richting de wibra, langs de wibra, langs de mediamarkt, richting utopolis.
Zonder een enkele verplichting loop ik weer terug. Langs de loempiakraam.

She's hot like red pepper.

2005-04-04T13:37:00.000+02:00

De trein stopte op Hollands Spoor.
Ik sliep.
Jij kwam naast me zitten.
Ik sliep.
Jij dronk koffie.
Ik sliep.
Jij las een dik boek.
Ik luisterde naar Air.
Jij droeg een zwarte spijkerbroek
Ik een blauwe.
Jij glimlachte naar het huisvrouwenuitje voor ons.
Ik vond ze luidruchtig.
Jij bleef zitten bij Schiphol.
Ik toen ook.
Jij droeg een blauwe jas.
Ik een bruine.
Jij stapte uit in Amsterdam.
De trein stopte daar toch.

Volgende week weer?

Reactie's onder nummer 003

Fiona! Extraordinary Machine! Album! Lente!

2005-03-24T15:46:00.000+01:00

Ieeeeeeeh!

Er staan bloederige tandafdrukken in mijn linkerhand.

Wat prachtig overdadig cute!

2005-03-17T12:46:00.000+01:00

Ja. Met van die dikke letters. Cute.
Numb3rs. Weer. Het einde van aflevering zeven, Counterfeit Reality, is een mijlpaal, een benchmark in het vertonen van verbroedering, tussen twee broers zelfs.

Wanna watch the rest of the movie?
Ok. Sure.
I's a great flick. It's about baseball.
Most statiscally driven sport in the world.
Wanna a beer?
No thanks.
Chip?
Ok.

Dat allemaal in een half verduisterd appartement, er komt nog wat zonlicht binnen, maar dat hoeft van deze vrijgezel niet zo nodig.

Nu kan ik weer vol vertrouwen in de wereld, met een hooivork in mijn mond, over straat huppelen en pluis-picachu schoppen.

Ook een beetje dankzij de glansrol van Sarah Wayne Callies heupen.

Charlie Kaufman

2005-03-02T03:25:00.000+01:00

Een trompetist steekt een huilende lofzang af.
Een huilende loftrompet schalt door de straten.
De lege straten.
De koude straten.
Als een groet tikt de trompetist zijn hoed ten afscheid aan.
De trompetist stapt opzij. Tussen de muren door, de coulissen in.
De straten wijken.

De straten wijken en verdwijnen in een slaapkamer.
Een leeg tweepersoonsbed.
Leeg.
Verveeld.

Lost

2005-02-28T00:58:00.000+01:00

Wat een duidelijke titel zeg. Tjeempie. Nou, ik ga het dus over Lost doen nu.
Lost is een amerikaanse serie, een amerikaanse serie die gaat over een vliegtuig, een vliegtuig dat neerstort, een vliegtuig vol mensen, iets van 48 van deze mensen overleven, 47 van deze mensen gillen, maar dat schijnt na vier afleveringen over te zijn, 1 van deze mensen is een coole held. Deze held helpt de gillende mensen.
Eigenlijk tiep ik al te veel.
Het is een soort van Expeditie Robinson, maar dan gedramatiseerd over twee keer zoveel afleveringen. Daarmee is het wel mooier geworden, alsin de mensen zijn mooier en de camera's duurder, maar ook beheurlijk voorspelbaarder.
In de flashbacks, ja, ik heb vandaag stiekum aflevering zeventien, geloof ik, gekeken, aflevering zeventien heeft namelijk dezelfde naam als Lost in Translation, maar in tegenstelling tot deze prachtfilm staan er nog wat puntjes bij. Lost... in translation, wordt het dan. Nu ja. In de flashbacks dus. In de flashbacks wordt er, zeker bij close-ups, gebruik gemaakt van schokkende camerabeelden.
Over schokkende camerabeelden.
Schokkende camerabeelden daar kom je eigenlijk alleen mee weg als je lars von trier heet. Als je lars von trier heet heb je namelijk best wel een dijkje van een script, ook al film je dat op de kop en onder water, als je je acteurs en actrices het zo goed krijgt te doen als ome lars dat krijgt maakt het allemaal niet meer uit.
Heet je niet lars von trier, dan komt het stom over. Wannebe realistische/home-video gedoe. Bah.

Allemaal kijken dus! Vanaf 5 maart op Net 5. Mocht je die reclame gemist hebben.

*edit* ookal smeert ome lars de wereld met vla in.

Lichtspel

2005-02-20T22:41:00.000+01:00

Het was koud, en het hagelde.
Er hing een verse diesellucht.
Door de hemel stak een regenboog de rivier over.
Aan de andere kant van de rivier stond een enkele koe.
Een zwart-bonte Fries-Hollandse.

De kleur van de Nederlandse koeien was voornamelijk roodbont, maar ook was er rood en muiskleurig rundvee. Na de veepest van 1750, die twee-derde van de Nederlandse veestapel velde, werden zwartbonte runderen ingevoerd vanuit Jutland (Denemarken). Deze dieren werden de voorouders van het zwart-bonte Fries-Hollandse vee.

Met dank aan bittorrent en slapeloosheid.

2005-01-28T20:12:00.000+01:00

Tilt: Als Michael Madsen als half-eerlijke poker-speler & een drietal, bestaande uit een neger, een blonde vrouw en een blanke man, dat wraak aan de pokertafel op hem wil nemen in 'zijn' casino in las vegas je ding is. Michael is duidelijk iemand met verstand van poker, en wil dit graag aan iedereen laten hoor, & een hottie, die wil paal & schootdansen als dochter.
Point Pleasure: Ieeeh! De Dochter van de Duivel! Spoelt aan. In Sunnydale, eh, Point Pleasure. Mensen van Buffy hebben er wat mee van doen.

Bij beide vraag ik me een beetje af hoe ze verder dan een half seizoen willen komen. Nou ja. Er maar optimistisch van uitgaan dat ze zonder al te voorspelbaar gebrachte voorspelbare wendingen bij Point Pleasure De Dochter van Het Beest tussen goed en kwaad kunnen laten balanceren. Aangaande Tilt zou ik het niet weten hoor! Of Michael moet zich bekeren. Nou ja. Misschien is het ook wel een miniserie.

Maar. Numb3r is naast de '3' in plaats van een 'e' ook nog best hip. Het heeft, in een bijrol uiteraard, de bij Ally McBeal fans bekende en geliefde 'The Biscuit', maar nu als natuurkundige met een gebrek aan wiskunde-skills, wat 1 van de twee gebroeders hoofdrolmeneren dan weer mooi compenseert door een wiskundig-genie te zijn, in een adviserende functie. Ten eerste malen wordt hij geintroduceerd, ten tweede malen adviseert hij wandelend door een plantsoen, ter derde malen adviseert hij vanachter een speelhal-speelkast in een speelhal.

Nou. Nu ga ik weer wachten op nieuwe afleveringen van Arrested Development, Charmed, The Simpsons & Joey.
Owh. Trouwens: Free Annyong!

In het raamkozijn lag een blaadje:

2005-01-19T03:04:00.000+01:00

Naast de lege marmelade en appelmoes
daar ligt, bij een gesloten gordijn
een plekje uit het zicht
zonder enig oordeel
Alweer ligt er een naam

Pistachenootjes en Anime

2005-01-12T06:06:00.000+01:00

Dat eerste, die nootjes, zijn het makkelijkste te kraken door ze rechtop tussen je tanden te zetten, precies op die breuklijn. Gaat het makkelijkste, zeker met die krengen van de euroshopper, die kosten je anders je nagels. En dat is zonde van alle zorg die je aan ze besteed.
Aan je nagels dus he. Pistachenootjes niet meer. Daar gaat de magie.

De klok ook. De hele tijd al. Hmm ja. Klok. Kalkoen.

Turkey

zeven minuten op 200 graden

2004-12-18T23:40:00.000+01:00

Knabbelend op rauwe spaghetti loop ik heen en weer, nog zes minuten, nog vijf minuten, hoe laat begint Legend of the Body Snactchers? Cool Runnings was ook op, 02.20, na King Rat, nog vier minuten, nieuwe spaghetti, werkt mijn nieuwe simkaart al? Nog drie minuten, hete lucht is 20 graden minder, ruim tweeeneenhalf uur nog, moet lukken, morgen ook nog, nog één minuut, laatste mandarijntje, even kijken in de keuken alvast, nul minuten.
Stokbrood.

Getallen onder de tien

2004-12-03T01:18:00.000+01:00

Net was het nog twee december 2004, toen ik dat op het groenige display van bordeauxrode telefoon weergegeven zag als 02/12/2004 ging er toch even een koude rilling over mijn rug. Nadat ik het raam toch maar weer dicht had gedaan zag ik die datum weer, 02/12/2004, waarbij het laatste getal het tweede getal maal het eerste getal met twee extra nullen er tussenin is. Iedereen weet dat nul niks is, vandaar, dat mag, stomme alpha.
Nu zul je zeggen of denken, nou ja, zie maar wat je doet, mail me er over als je denkt dat het de moeite van het vermelden waard is, in ieder geval, je doet iets en dat komt neer op het volgende, of niet, "wat maakt dat nou uit?". Nou, ik kon er niks meer mee, ik kon het niet meer stoppen, ik kon het niet meer als een actueel iets op de dag van gebeuren aan iemand vertellen en de blits maken. Boven 02/12/2004 stond namelijk 23:57, even later 23:58, en het ging maar door! Voor ik het wist was het 23:59 en nog was ik de enige die bij mijn weten wist wat voor mooie datum het was en waarom.
Om 00.00 bedacht ik me dat het bij 03/12/2004 zo is dat wanneer je uit de 3 vooraan 2 weghaalt en dat maal de 12 in het midden doet je weer die 2004 op het einde krijgt als je er twee nullen tussen doet. Nee, dat dacht ik helemaal niet. Wat een onzin. Ik dacht dat de drie vooraan maal de twee uit de twaalf in het midden op veertien uit kwam en als je dan de één van de twaalf uit het midden weer bij de één van de veertien aan het einde op telde je dan weer een twee zou krijgen waarna je er alleen nog maar die twee nullen tussen hoefde te zetten om weer op 2004 uit te komen.

Weet je.

In Memory of Radio

2004-10-14T20:31:00.000+02:00

Who has ever stopped to think of the divinity of Lamont Cranston?
(Only jack Kerouac, that I know of: & me.
The rest of you probably had on WCBS and Kate Smith,
Or something equally unattractive.)

What can I say?
It is better to haved loved and lost
Than to put linoleum in your living rooms?

Am I a sage or something?
Mandrake's hypnotic gesture of the week?
(Remember, I do not have the healing powers of Oral Roberts...
I cannot, like F. J. Sheen, tell you how to get saved & rich!
I cannot even order you to the gaschamber satori like Hitler or Goddy Knight)

& love is an evil word.
Turn it backwards/see, see what I mean?
An evol word. & besides
who understands it?
I certainly wouldn't like to go out on that kind of limb.

Saturday mornings we listened to the Red Lantern & his undersea folk.
At 11, Let's Pretend/&we did/& I, the poet, still do. Thank God!

What was it he used to say (after the transformation when he was safe
& invisible & the unbelievers couldn't throw stones?) "Heh, heh, heh.
Who knows what evil lurks in the hearts of men? The Shadow knows."

O, yes he does
O, yes he does
An evil word it is,
This Love.

-LeRoi Jones

Ruigpootuil

2004-09-01T14:27:00.000+02:00

Aegolius funereus
De Ruigpootuil heeft veel weg van de Steenuil, maar is van deze te onderscheiden aan zijn langere vleugels en dikkere, meer ronde kop met een duidelijke gezichtssluier. De zang van het mannetje is een hol, aanzwellend 'boeboeboeboeboe', dat met tussenpozen wordt herhaald. Bovendien hoort men o.a. een bijna smakkend 'tsjoek' en een nasaal 'kjoewéék'. In het vroege voorjaar zingen ongepaarde mannetjes vrijwel ononderbroken de gehele nacht door. Na de paarvorming zingt het mannetje in het begin nog wanneer hij het wijfje prooi brengt, maar ten slotte zwijgt hij volledig.
Vanaf 1960 ongeveer breidt deze bewoner van de noordelijke naaldbossen en de gebergtebossen in Midden- en Zuid-Europa zijn gebied naar het westen uit. De Ruigpootuil broedt in allerlei boomholten, maar bij voorkeur in verlaten nestholten van de Zwarte Specht. De eieren worden op de ongevoerde bodem gelegd. Zijn grootste vijand is de Boommarter. Het broedende wijfje reageert dan ook direct op krabgeluiden op de stam en kijkt uit de nestholte naar buiten. Het voedsel van de Ruigpootuil bestaat vooral uit muizen, maar daarnaast worden ook kleine vogeltjes en soms insekten gevangen.

Als iets zijn aandacht trekt, zet de Ruigpootuil zijn kopveren op en beweegt zijn kop heen en weer.

Holidays are nice

2004-08-26T16:10:00.000+02:00

Recentelijk, laten we zeggen vijf minuten geleden, zijn de schellen mij van de ogen gevallen en ben ik tot de realisatie gekomen dat vakantie staat tot Het Paradijs als een appelzaadje tot een appelboom in volle dracht.

Ondanks dat het op vakantie niet altijd koek en ei is, die vervelende buurman op de camping die aldoor zijn auto nét in de weg weet te zetten, de pizza die een rauw ei bleek te bevatten, het enge krantenbericht over elders, verlangt toch altijd iedereen, ook ouderen en zij die geen dagelijkse werkdruk ervaren, naar de paar weken rust, de paar weken éven weg, de vakantie.

Nu zult u zich afvragen hoe dit toch zo al om vertegenwoordigd kan zijn.

Welnu, dit is een door DE HEERE in ieder mensen hart geplaatste hunkering naar de Echte Vakantie, die Ware Rust, een eeuwigheidgevoel, zoals DE HEERE het bedoelt had met Adam en Eva, kortom; het Paradijs op Aarde.
Wij hopen dat deze Heilige Heimwee u, en ons, uiteindelijk tot DE HEERE brengt.

Blanche

2004-08-23T23:05:00.000+02:00

Weet wat goed voor je is en hou van deze vijf, deze vijf die een onwerkelijk verschijning lijken, behalve dan wanneer ze in in het schoenloze en grasrijke dorpje uit Tim Burtons Big Fish zijn.

Luvely Spam

2004-08-02T21:31:00.000+02:00

“Help! Murder, Hong Kong police useing Brain Voice Read / Write Machine Murder Hong Kong people, 100% true story, please e-mail the world people and send 1 e-mail Hong Kong government, 1*10*100*1000.…., thank my dear Internet friend.”

"Joke Bruis en Richard Groenendijk hebben gisterenavond midden op straat tijdens de jaarmarkt te Goedereede gezoend"

2004-07-31T20:40:00.000+02:00

Van onze verslaggeefster

Over Panda´s en Gewicht

2004-07-31T14:08:00.000+02:00

Eerst wat linkjes!

Wat Men vindt:
Pitchfork! als je daar toch bent lees dan even de beste review ever: Mystery Disc in zeven punten
Kindamuzik

Waar het vandaan komt:
FatCat Records

Waar het te zien is:
Paw Tracks

Zo! Oplettende lezers, ja, jullie twee daar, zijn er nu al uit dat het over Animal Collective gaat, Sung Tongs, om een beetje precies te zijn.
Het lijkt mooi, maar ook een beetje chaos, maar geen slechte chaos en ook geen moderne chaos, het lijkt, in een wat subtielere vorm, op de chaos van lang geleden, de chaos van lelijke harige mannen zonder geld onder leiding van een lelijke harige man die uiteindelijk heel rijk werd maar toch gebakken pasta bleef eten omdat zijn kinderen en hun vriendjes en vriendinnetjes al het overige voedsel reeds hadden verslonden. Juist, The Mothers of Invention dus. Maar de zang lijkt daar, buiten het onduidelijke, niet echt op, een er Enge-mannen-die-hoge-noten zingen gehalte. Het heeft wel wat weg van de zang van Neutral Milk Hotel, bijna breekbaar, niet zo breekbaar als Robert Wyatt kan, kalm en een onderdeel van de overige muziek.
De clip bij de single 'Who Could Win a Rabbit' vertolkt het schildpad-en-de-haas fabeltje op eigentijdse en lowbudgetterigewijze tot het einde zoals het einde eigenlijk altijd al hoorde te zijn. Het einde van eten of gegeten worden.
Bloenk. Scene: een Cowboyhoed met daaronder een grote snor die het heeft over "sometimes you eat the bear/bar, well, and sometimes, the bear/bar eats you".

Dossier Dutroux vat vlam

2004-07-30T23:50:00.000+02:00

BNN presenteert AVRO's Sterrenslag

2004-07-25T00:54:00.000+02:00

Later. Dankzij de magie van de eerste 'Ga!'-link viel op mijn oor ook G. Daddy of Grandaddy (hier schijnt den Stijn zelve nog niet over uit te zijn) Stijn & de stem van Raymond Van Het Groenewoud. Nu heeft dit al het voordeel dat het niets met BlØf, en dus ook al helemaal niet met een pijnlijke Paskal Jakobsen, te maken. Ook het Vlaamse accent maakt het fijner om gezongen te horen dan het hoekige, knullige, strak-in-het-gareel Nederlands. Maar boven alles is het Schattig en Liev.

"Ik kan u alles geven maar wacht nog effe
Ik zei nog nie zo rijk"

Maar! Niets overtreft het knullige & schattig pathetische elektronica voor geliefden. Het hier volgende is welhaast te mooi om waar te zijn.

"Ik open haar benen
Ik speel met haar tenen"

It seems today that all you see

2004-07-25T00:31:00.000+02:00

Nothing else has worked this far / So I wish upon a star / Wonderous shining speck of light / I need a Jew / Lois makes me take the rap / Cause our checkbook looks like crap / Since I can't give her a slap / I need a Jew / Where to find / A Baum or Steen or Stein / To teach me how to whine and do my taaaaaxesss... / Though by many they're abhored / Hebrew people I've adored / Even though they killed my Lord / I need a Jew

En dat dan gezongen door een dikzak met een bril. When you wish upon a Weinstein. Family Guy heeft zich in een warm, en vooral, incorrect plekje in mijn hart genesteld.

Sterrenslag

2004-07-24T16:50:00.000+02:00

De wonderlijke gewaagdheid van het taal overschrijdende nummer Holiday in Spain van niet alleen BlØf maar ook van de Counting Crows, dat met die zanger die hoe langer hoe meer op een verlepte palmboom begint te trekken, trok uiteraard mijn aandacht. Voor het eerst gaf ik het in Renesse op 19 juni tijdens de slotfase van de Ster van Walcheren een duimpje omhoog als een, zeker voor BlØf, vernieuwd in mijn oren klinkend nummer. In al mijn naïviteit, zou ik hier graag aan toe willen voegen. Na dit nummer nog een tiental keren op mij afgevuurd te hebben gekregen begon mij langzaamaan te dagen dat de tekst best wel heel erg ruk is. Om dit te onderbouwen haal ik slechts één regel uit dit nummer aan.

"Mijn schoenen zijn gejat, maar ik hoef niet meer naar buiten want er is nog wel wat."

"I'll be your engine driver in a bunny suit" doet mij dan wel weer eventjes aan een mogelijke glimlach denken, maar dan schiet toch vrij rap het beeld van een zich volledig uitlevend gezicht van Paskal Jakobsen tijdens een verder dood moment voor mijn geestesoog. Mijn dank gaat uit naar Sky Radio voor het ten gehore brengen van dit nummer, zeker ook naar Top of the Pops om mij te tonen hoe dit nummer live ten gehore wordt gebracht.

Ter lering ende verklaring

2004-07-11T16:55:00.000+02:00

Monkeys Are Good People

Net zoals Roger the Cat's schattige Naptime.

Onnavolgbaar III "Anoniem Internet gebruiken"

2004-07-10T21:04:00.000+02:00

Uiteindelijk dan toch de laatste. De vermeende Grote Vrijplaats voor een ieder die zich uit wil geven voor een ander. Maar is dit wel zo? Is internetgebruik niet altijd terug te leiden naar een ip-adres of, eenvoudigweg, een emailadres?
Nu. Het hebben van bovenstaande adressen is een vrij hardnekkige vereiste voor internetgebruik. Dus dienen deze adressen niet meer te zijn dan adressen die niet terug te leiden tot een persoon, en zeker niet de eigen persoon.
De basis legt u door nooit

By foot it's a slow climb

2004-07-06T23:09:00.000+02:00

Schaamteloos ga ik eens linken naar een nummer van Fiona Apple, waarom?
Fiona Apple heeft met When The Pawn... & Tidal twee Fijne albums afgeleverd, de videoclips bij de bijbehorende singels zijn niet minder fijn en zo nu en dan met ene Paul Thomas Anderson in de regisseursstoel.
Nu. Fiona heeft een derde album af. Het ligt klaar. Maar Sony schijnt niet te weten hoe dit album uit en aan de man/vrouw te moeten brengen. Dat snap ik niet echt. Fluxblog trouwens ook niet echt in het stukje dat er aldaar aan gespendeerd is.

Zelf hoop/denk/gok ik dat dit nummer opzettelijk 'gelekt' is, in geval van Sony zelf, om de reacties toch maar eens te peilen of, in geval van iemand rond Fiona, om aan te laten merken dat er zeker wel een markt voor is. Hence.

Extraordinary Machine & de geschriften

"Better Version Of Myself" schijnt nu ook 'gelekt' te zijn. Al dagen. En nog steeds heb ik geen idee hoe het klinkt.

Onnavolgbaar II "Ongezien Boodschappen doen"

2004-06-20T23:54:00.000+02:00

Dit vergt behoorlijk wat wilskracht, je moet hierbij helaas in direct contact met minstens een cassiere komen.

Naast zo onregelmatig van tijdstip en lokatie mogelijk dien je zo onopvallend mogelijk je te verplaatsen. Geen opzichtige kleding, geen uit de toom vallend gedrag. Dit is voornamelijk een kwestie van oefening en dan komt dit vanzelf.

Maar, om de onvermijdelijke confrontatie met de cassiere ongezien te laten voorbij gaan dien je heel erg te willen niet gezien te worden, je dient dit zo uit te stralen dat de cassiere je ook daadwerkelijk niet ziet. Nu zijn de meeste cassiere betrekkelijk eenvoudig ervan te overtuigen dat je er niet bent, een gebrek aan interesse en observeringsvermogen bij de cassiere helpen je een goed stuk op weg. Maar toch blijft de wilskracht die achter het niet gezien willen worden dient te worden geplaatst niet onderschat te worden. Deze moet constant enorm zijn.

Succes!

De Schoonheid van een Simpel Leven

2004-06-20T22:51:00.000+02:00

Met dank aan Willem van Aken presenteer ik u een eenvoudige handleiding tot het leiden van een vruchtbaar en goed leven:

klik nu en red je leven

Onnavolgbaar I "Ongekend Bellen"

2004-06-13T20:17:00.000+02:00

De CIA, NSA, Mosad en die nieuwe versie van de KGB, ze zijn overal, ze houden alles in de gaten. Nu. Een kleine uiteenzettende tip om in dit gsm-rijke-tijdperk je gangen enigszins privé te houden.

Wanneer je slechts je gsm uitzet zou dit als aandachttrekkend gedrag gezien kunnen worden, want wie, die niks te verbergen heeft, zet nu zomaar opeens zijn gsm uit. Nu kun je dit proberen af te doen als "batterij leeg", "ontvangst weggevallen" of zelfs een "ik was in het ziekenhuis/de bioscoop/een tentamenzaal".

Maar, om echt zeker te zijn, voor zover dat kan, want de meeste mensen gaan er ook maar van uit dat ze zichzelf kunnen vertrouwen en voor het gemak ga ik daar deze keer ook maar van uit, moet je drastischere stappen ondernemen.

Schakel je telefoon weer in, verstop deze ergens waar je zelf niet bent, maar waar bij voorkeur wel iets van stroomvoorziening is voor de oplader van je gsm, en blijf daar vandaan. Vervolgens koop je, anoniem, prepaid dus, een nieuwe telefoon, want wie kan er tegenwoordig nu nog zonder een gsm. Schakel deze niet in.
Alleen, uiteraard weer ergens waar je zelf niet bent, om het beltegoed op te waarderen zodat je nummer niet verloopt.

Binnenkort volgen "Ongezien Boodschappen doen" en "Anoniem Internet gebruiken".